Curzio Malaparte
| Curzio Malaparte | |
| Imiona i nazwisko | Kurt Erich Suckert |
| Data i miejsce urodzenia | 9 czerwca 1898 Prato |
| Data i miejsce śmierci | 19 lipca 1957 Rzym |
| Narodowość |  Włoch |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Technika zamachu stanu Kaputt |
Curzio Malaparte właśc. Kurt Erich Suckert (ur. 9 czerwca 1898 r. w Prato, zm. 19 lipca 1957 r. w Rzymie) – włoski pisarz, dziennikarz i dyplomata.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Jego matka była Włoszką z Lombardii, ojciec Niemcem. Podczas I wojny światowej służył w armii włoskiej. Karierę dziennikarską rozpoczął w 1918 r. Od 1925 r. publikował pod pseudonimem Malaparte (powstałym poprzez skojarzenie z Napoleonem Bonaparte)[1]. Pracował jako dyplomata. Na początku lat 20. był attaché kulturalnym w Warszawie.
W tym samym okresie związał się z ruchem faszystowskim, brał udział w marszu na Rzym. Był członkiem Narodowej Partii Faszystowskiej. Pozostawał jednak w ostrym sporze z Benito Mussolinim. W 1931 r., po publikacji antytotalitarnego pamfletu "Technika zamachu stanu", zerwał z tą partią i osiadł w Paryżu.
Po powrocie do Włoch w roku 1933, został aresztowany, a następnie zesłany na wyspę Lipari. Podczas II wojny światowej był korespondentem wojennym na froncie wschodnim, przebywał w Polsce, Rumunii, Finlandii, na Ukrainie oraz Bałkanach. To wtedy powstało najbardziej znane jego dzieło – Kaputt.
Za serię nieprzychylnych dla Niemców artykułów Malaparte został odwołany z frontu, przez pewien czas przebywał w Finlandii, potem wrócił do Włoch. W latach 1943-1946 współpracował z amerykańskimi wojskami okupacyjnymi we Włoszech. Po wojnie interesował się komunizmem, zwłaszcza jego chińską wersją – maoizmem. Odbył nawet podróż po Chinach, która jednak musiał zakończyć przedwcześnie z powodu choroby. Jego dziennik z tej podróży pt. Io in Russia e in Cina ukazał się pośmiertnie w 1958 r.
Zmarł na raka.
[edytuj] Twórczość
[edytuj] Kaputt
Kaputt[2] to książka reportażowa, pisana w latach 1941-1943, bezpośrednio pod wpływem działań wojennych oraz związanych z nimi zbrodni niemieckich. Książka szokuje okrucieństwem opisywanych w niej scen, jednak jeszcze bardziej wstrząsający jest brak reakcji ówczesnych sfer wyższych na doniesienia o zbrodniach. Wśród bohaterów książki znajdują się Hans Frank, Galleazo Ciano, Ante Pavelić, generałowie Wehrmachtu, bokser Max Schmeling oraz przedstawiciele śmietanki towarzyskiej Rzymu, Berlina i Sztokholmu.
[edytuj] Inne utwory
Poza Kaputt, najważniejszymi utworami Malapartego są: Technika zamachu stanu (Tecnica del colpo di Stato, pierwsze wydanie w Paryżu w 1931, polskie wydanie Zamach stanu) i Skóra (La Pelle, 1949) – powieść o powojennym Neapolu. Publikował też opowiadania (Szczęśliwy dzień, Sodoma i Gomora).
[edytuj] Przypisy
- ↑ Jest to jednocześnie gra słów; "Malaparte" znaczy dosłownie "zła część", "Bonaparte" - "dobra część". Sam Malaparte zwykł to komentować, że "dobra część" była już zajęta.
- ↑ C.Malaparte, Kaputt, przeł. B.Sieroszewska, Warszawa 1983.
