Cyberterroryzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Cyberterroryzm - neologizm opisujący dokonywanie aktów terroru przy pomocy zdobyczy technologii informacyjnej. Ma na celu wyrządzenie szkody z pobudek politycznych lub ideologicznych, zwłaszcza w odniesieniu do infrastruktury o istotnym znaczeniu dla gospodarki lub obronności atakowanego kraju. Polega na celowym zakłóceniu interaktywnego, zorganizowanego obiegu informacji w cyberprzestrzeni.

Pojęcie cyberterroryzmu jest obiektem publicznego zainteresowania przynajmniej od lat 80. XX w., a spekulacje jego dotyczące znacznie nasiliły się po zamachach 11 września 2001. Jako typowe cele ataków przywoływane są systemy kontroli lotów, infrastruktura bankowa, elektrownie[1] czy systemy dostarczania wody.

Program ochrony cyberprzestrzeni RP[edytuj | edytuj kod]

Prace nad dokumentem Program ochrony cyberprzestrzeni RP na lata 2009-2011 zostały zainicjowane przez Agencje Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w związku z narastającymi na świecie zagrożeniami w obszarze szeroko pojętej teleinformatyki[2].

"Mówi się o sile wodnego żywiołu podczas powodzi, o trąbach powietrznych, o trzęsieniach ziemi, o pożarach. Na walce z żywiołami oparta jest strategia zarządzania kryzysowego w każdym kraju. Ale współcześnie pojawił się nowy żywioł, nieznany starożytnym - cyberprzestrzeń. Jak nad nią zapanować? Jak ją utrzymać w karbach? Jak zminimalizować skutki katastrof wywołanych w przestrzeni wirtualnej światowych gospodarek i ataków na infrastrukturę krytyczną począwszy od ujęć wody poprzez sieci energetyczne i telekomunikacyjne aż po systemy finansowe?" – zastanawia się Sławomir Kisieliński omawiając założenia programu ochrony cyberprzestrzeni[3].

W przypadku Polski, potrzeba kompleksowego zsynchronizowanego przeciwdziałania powyższym zagrożeniom stała się priorytetem z uwagi na wdrażanie wielu rozwiązań teleinformatycznych typowych dla nowoczesnego społeczeństwa informacyjnego.

Dzięki między innymi aktywizacji wykorzystania środków unijnych, nie tylko rozwinięto wewnętrzne systemy informatyczne administracji publicznej wspierające procesy związane z zarządzaniem państwem i jego bezpieczeństwem, ale udostępniono także usługi świadczone drogą elektroniczną dla obywateli i firm prawnych, takie jak ePUAP, eDeklaracje. Zwiększyła się dostępność tego typu usług udostępnianych przez podmioty komercyjne.

Przenoszone w obszar teleinformatyki są procesy istotne dla prawidłowego funkcjonowania państwa i społeczeństwa. Rodzi to potrzebę pilnego stworzenia programu koordynującego na poziomie państwa ochronę jego zasobów w cyberprzestrzeni, tak aby funkcjonowanie państwa i życie Polaków nie zostało zakłócone czy sparaliżowane jak w Estonii.

Opracowany w MSWiA i ABW, zawiera założenia działań o charakterze prawno-organizacyjnym, technicznym i edukacyjnym, których celem jest zwiększenie zdolności do zapobiegania i zwalczania cyberterroryzmu oraz innych pochodzących z publicznych sieci teleinformatycznych zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa.

Do korzyści z zatwierdzenia programu mają należeć:

  • zwiększenie poziomu bezpieczeństwa krytycznej infrastruktury teleinformatycznej państwa skutkujące zwiększeniem poziomu odporności państwa na ataki cyberterrorystyczne;
  • stworzenie i realizacja spójnej dla wszystkich zaangażowanych podmiotów administracji publicznej oraz innych współstanowiących krytyczną infrastrukturę teleinformatyczną państwa polityki dotyczącej bezpieczeństwa cyberprzestrzeni;
  • zmniejszenie skutków ataków cyberterrorystycznych, a przez to kosztów usuwania ich następstw;
  • stworzenie trwałego systemu koordynacji i wymiany informacji pomiędzy publicznymi i prywatnymi podmiotami odpowiedzialnymi za zapewnianie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni państwa oraz władającymi zasobami stanowiącymi krytyczną infrastrukturę teleinformatyczną państwa;
  • zwiększenie kompetencji odnośnie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni podmiotów zaangażowanych w ochronę krytycznej infrastruktury teleinformatycznej państwa oraz innych systemów i sieci administracji publicznej;
  • zwiększenie świadomości użytkowników systemów dostępnych elektronicznie i sieci teleinformatycznych w zakresie metod i środków bezpieczeństwa.

Program ochrony cyberprzestrzeni jest pierwszym tego typu dokumentem w Polsce i ma na celu zainicjowanie działań, które pozwolą stworzyć jedną spójną strategię ochrony cyberprzestrzeni RP na najbliższe lata, będącą elementem składowym budowy szerokiej strategii bezpieczeństwa państwa.

Wraz ze wzrostem ilości informacji i usług przenoszonych do Internetu i innych sieci informatycznych wzrasta również zagrożenie ataku mającego ich zniszczenie lub uniemożliwienie dostępu do nich. Atak ten może być zainicjowany z dowolnego miejsca na świecie. Budowana w ostatnich latach polska strategia przeciwdziałania takim atakom może pozwolić ich uniknąć lub choć zminimalizować ich skutki.

Przypisy

  1. Cele te są wspomniane w znanym filmie o hakerach "Włamywacze" ("Sneakers") z Robertem Redfordem.
  2. Na podstawie: Założenia do Rządowego programu ochrony cyberprzestrzeni RP na lata 2009-2011, strona Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (http://www.mswia.gov.pl/), 11 marca 2009.
  3. Sławomir Kisieliński, Rząd chce chronić cyberprzestrzeń RP, Computerworld.pl, 5 lutego 2009.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]