Cyborium (architektura)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cyborium – ażurowa obudowa ołtarza w kościele chrześcijańskim, składająca się zazwyczaj z czterech kolumn podtrzymyjących baldachim w formie kopuły, ostrosłupa lub innej bardziej złożonej.
Obudowa była najczęściej z drewna, kamieni, metali szlachetnych i symbolizowała grób Chrystusa. Budowana była też nad chrzcielnicą lub grobami i relikwiami świętych – często błędnie nazywana konfesją. Cyborium, stosowane od IV wieku, było popularne w bazylikach starochrześcijańskich i występowało w okresie romanizmu i gotyku, najczęściej we Włoszech.
Przykłady cyboriów [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 36. ISBN 83-85001-89-1.