Cyjon
| Cyjon | |
| Cuon alpinus[1] | |
| (Pallas, 1811) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| Rodzina | psowate |
| Rodzaj | Cuon Hodgson, 1838 |
| Gatunek | cyjon |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Cyjon (Cuon alpinus) – ssak drapieżny z rodziny psowatych (Canidae) o wyglądzie przypominającym zarówno lisa (puszysty ogon, niezbyt wysokie nogi) jak psa (kształt łba, zaokrąglone uszy). Latem sierść cyjona jest ruda niczym u lisa, zimą szaro-biało-ruda. Ogon od nasady rudawy u końca brązowy, czasami nawet czarny. Obecnie zamieszkuje Indie, Chiny, Indochiny i Indonezję, a dawniej występował również w Europie. Jedyny przedstawiciel rodzaju Cuon (nazwa nadana przez Briana H. Hodgsona w 1838 r.). Tworzy 3 podgatunki[3].
Dane liczbowe[edytuj]
- długość ciała (z ogonem): 76-112 cm
- długość ogona: 30-50 cm
- wysokość: 43-50 cm
- ciężar: 15-20 kg (samice lżejsze, 10-13 kg)
- ciąża: 60-62 dni
- liczba młodych: 2-12
- liczba osobników w stadzie: 5-20
Cyjony polują w stadach, a ich ofiarami najczęściej są gady, gryzonie i sarny. Polując w grupie są w stanie upolować bardzo duże zwierzę jak na przykład bawołu czy jelenia. Umożliwia im to duża wytrwałość: po dłuższej ucieczce bawół pada z wycieńczenia. Udokumentowana jest skuteczna obrona przez watahę cyjonów upolowanej tuszy jelenia aksis przed tygrysem, zakończona śmiercią tego ostatniego[potrzebne źródło]. Nie gardzą także owadami i pokarmem roślinnym (niektóre owoce). Ciąża trwa 2 miesiące. Po upływie tego czasu w jamie rodzi się kilka młodych. Szczenięta od dzieciństwa są dzikie, nieufne i trudno je oswoić. Towarzyszą one polującym rodzicom już miesiąc po urodzeniu.
Przypisy
- ↑ Cuon alpinus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Cuon alpinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cuon alpinus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 października 2009]
Bibliografia[edytuj]
- Andrzej Trepka, Kazimierz Frączek, Grzegorz Wojtasik "Encyklopedia zwierząt ssaki", Wydawnictwo SCRIBA, Racibórz 2004