Cykl Atkinsona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wykres obiegu Atkinsona

Silnik Atkinsona – rodzaj układu pracy silnika spalinowego wynalezionego przez Jamesa Atkinsona w 1882.

Silnik oparty na cyklu Atkinsona znalazł zastosowanie na przykład w samochodach hybrydowych Toyoty z napędem Hybrid Synergy Drive: Priusie, Aurisie Hybrid, Yarisie Hybrid oraz w Hondzie Jazz Hybrid.

Charakterystyka i parametry[edytuj | edytuj kod]

Silnik pracujący w cyklu Atkinsona ma lepszą sprawność w zakresie średnich obrotów. Różnica w stosunku do tradycyjnego cyklu spalinowego silnika czterosuwowego (Cykl Otta) polega na tym, że kiedy zaczyna się suw sprężania, zawory są wciąż otwarte. Zamykają się z pewnym opóźnieniem, dlatego suw sprężania zostaje wyraźnie skrócony. Nie sprzyja to uzyskiwaniu dużej mocy maksymalnej, ale taki zabieg bywa stosowany, gdy priorytetem jest obniżenie zużycia paliwa oraz większa sprawność podzespołu.

Obieg Atkinsona cechuje to, że suwy ssania, sprężania, pracy oraz wydechu, odbywają się w trakcie jednego cyklu ruchu tłoka. Drugą cechą charakterystyczną jest też to, że pojemność cylindra przed suwem sprężania nie jest równa objętości cylindra po suwie pracy, a suw pracy jest dłuższy od suwu sprężania, co powoduje lepsze wykorzystanie energii spalin i wzrost sprawności (w stosunku do cyklu pracy Otto)

Silnik Atkinsona z wirującym tłokiem[edytuj | edytuj kod]

Silnik Atkinsona z wirującym tłokiem

Cykl Atkinsona jest używany w silnikach z wirującym tłokiem.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Film na Youtube