Cyklaminian sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cyklaminian sodu
Cyklaminian sodu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H12NNaO3S
Masa molowa 201,22 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały, krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy[3]
Identyfikacja
Numer CAS 139-05-9
PubChem 23665706[4]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cyklaminian sodu (E952) – organiczny związek chemiczny z grupy cyklaminianów, sól kwasu cyklaminowego i sodu. Jest sztuczną substancją słodzącą 30 razy słodszą od sacharozy (cukru spożywczego)[5].

Związek ten został odkryty w 1937 roku, przez doktoranta Uniwersytetu Illinois, Michaela Svedę. Podczas pracy w laboratorium nad syntezą preparatu przeciwgorączkowego odłożył na blat stołu papierosa, a gdy podniósł go z powrotem do ust, poczuł słodki smak cyklaminianu[6].

Cyklaminian jest substancją zabronioną w Stanach Zjednoczonych od 1969 roku, kiedy to opublikowano raporty o możliwości wywoływania przez niego uszkodzeń wątroby, raka pęcherza moczowego i deformacji płodu[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Cyklaminian sodu (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-12].
  2. Cyklaminian sodu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-07-12].
  3. 3,0 3,1 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  4. Cyklaminian sodu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  5. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 82. ISBN 8371832400.
  6. Leslie Kaufman. Michael Sveda, the Inventor Of Cyclamates, Dies at 87. „The New York Times”, 21 sierpnia 1999 (ang.). [dostęp 2014-01-10]. 
  7. Center for Science in the Public Interest: Chemical Cuisine (ang.). [dostęp 2014-01-10].