Cyklopropan

Cyklopropan
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) cyklopropan
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C3H6
Masa molowa	42,08 g/mol
SMILES C1CC1
Identyfikacja
Numer CAS	75-19-4
PubChem	6351
Właściwości Gęstość i stan skupienia 0,784 g/cm³ (−101 °C); ciecz Rozpuszczalność w wodzie 381 mg/kg (35 °C) Temperatura topnienia ok. −128 °C Temperatura wrzenia ok. −33 °C Temperatura krytyczna 124,7 °C Ciśnienie krytyczne 54,2 MPa logP 1,72 Lepkość 0,0088 cP (20 °C) Napięcie powierzchniowe 22 g/s²
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI Niebezpieczeństwo Zwroty H H220 Zwroty EUH brak zwrotów EUH Zwroty P P210, P410+P403 Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI Skrajnie łatwopalny (F+) Zwroty R R12 Zwroty S S2, S9, S16, S33 NFPA 704 4 1 0   Temperatura zapłonu -94 °C Temperatura samozapłonu 498 °C Numer RTECS GZ0690000
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Cyklopropan, C₃H₆ – organiczny związek chemiczny, najprostszy cykloalkan. W warunkach normalnych jest to bezbarwny, cięższy od powietrza gaz o słodkawym zapachu. Jest bardzo łatwopalny, w kontakcie z tlenem tworzy silną mieszankę wybuchową.

Cyklopropan w Anestezjologii

Jest stosowany w znieczuleniu ogólnym w anestezjologii. Łatwo wchłania się i wydala przez pęcherzyki płucne, dobrze rozpuszcza się w tłuszczach. Nieznacznie drażni drogi oddechowe i wzmaga napięcie nerwu błędnego, a efektem tego działania może być wystąpienie kurczu głośni i skurcz oskrzeli, ślinienie, nudności i wymioty. Obserwuje się też silne pobudzenie chorych. Tym niepożądanym objawom zapobiega atropina i barbiturany podane w premedykacji.

Cykloporopan działa silnie anestetycznie (znieczulająco) i analgetycznie (przeciwbólowo), podany w mieszaninie oddechowej w stężeniach 50% powoduje anestezję już po kilku oddechach (w czasie około 1 minuty).

Cyklopropan daje dobre zwiotczenie mięśni, działa depresyjnie na ośrodek oddechowy przy równoczesnym przyspieszeniu rytmu oddechowego, co przy zachowanym oddechu własnym chorego powoduje zmniejszenie wentylacji pęcherzykowej i hiperkapnię.