Cylindrosporioza roślin krzyżowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sianie niezaprawionych nasion może wywoływać cylindrosporiozę roślin krzyżowych

Cylindrosporioza roślin krzyżowych (Pyrenopeziza brassicae, st. kon. Cylindrosporium concentricum) – choroba grzybowa roślin, wywoływana przez patogen należący do gromady workowców, rządu helotkowców (Helotiales)[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Choroba ta występuje na wielu gatunkach roślin należących do rodziny kapustowatych. Wysoka wilgotność powietrza i temperatury 10-15 °C powodują, że choroba może występować epidemicznie[1]. Ponadto chorobie sprzyja ciepła zima oraz wilgotna jesień i wiosna, uszkodzenia i osłabienia roślin i zwiększony udział roślin kapustowatych w zmianowaniu[2].

Objawy[edytuj | edytuj kod]

Źródłem infekcji są porażone nasiona i resztki pożniwne[3]. Objawy chorobowe można obserwować na wszystkich częściach porażonych roślin. Na zaatakowanych liściach pęka kutikula i są odsłaniane skupienia białego nalotu, które tworzą koncentryczne pierścienie, zarodnikowania konidialnego (acerwulusów). Rozwój choroby powoduje, że na liściach tworzą się skupienia nalotu o średnicy około 1cm. Porażone liście deformują się, żółkną, więdną i zamierają. Na łodygach występują szarobiałe plamy z czarnym pierścieniem na obwodzie. Silne porażenie powoduje uszkadzanie pąków, kwiatów i łuszczyn, a nawet wypadanie całych roślin[1][2].

Szkodliwość[edytuj | edytuj kod]

Silnie porażone plantacje mogą wydać niższy plon nawet o 50%[1]. Próg szkodliwości wynosi 20% porażonych roślin na jesień i około 10-15% na wiosnę[2].

Zwalczanie i profilaktyka[edytuj | edytuj kod]

Ograniczanie i zwalczanie cylindrosporiozy roślin krzyżowych polega na zaprawianiu nasion, opryskiwaniu roślin oraz przestrzeganiu poprawnej agrotechniki na którą składa się: odpowiedni płodozmian, zalecana gęstość siewu i głęboka orka[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Zofia Fiedorow, Zbigniew Weber: Choroby Roślin Uprawnych. Medix Plus, 1996. ISBN 83-905672-4-5.
  2. 2,0 2,1 2,2 Marek Korbas, Ewa Jajor, Joanna Horoszkiewicz-Janka: Podręczny atlas chorób rzepaku. Plantpress Sp. z o.o., 2007. ISBN 978-83-89874-68-9.
  3. Marek Korbas: Wiosenna ochrona przed chorobami rzepaku ozimego. W: Technologia produkcji surowca t. III. Polskie Stowarzyszenie Producentów Oleju, 2010. ISBN 978-83-927541-3-8.
  4. Marek Korbas, Ewa Jajor: Zwalczanie chorób w rzepaku. W: Rzepak nowe perspektywy. Biznes_ Press sp. z o.o., 2010. ISBN 978-83-927966-6-4.