Cynaryzyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cynaryzyna
Cynaryzyna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C26H28N2
Masa molowa 368,51 g/mol
Wygląd biały lub prawie biały proszek[5]
Identyfikacja
Numer CAS 298-57-7
7002-58-6 (dichlorowodorek)
PubChem 1547484[6]
DrugBank DB00568[4]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC N07 CA02
N07 CA52

Cynaryzyna (łac. Cinnarizinum) – organiczny związek chemiczny, pochodna piperazyny, lek hamujący odruch wymiotny oraz działający nootropowo.[4]

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Jest antagonistą wapnia, co objawia się działaniem rozkurczowym na naczynia krwionośne. Poprawia krążenie obwodowe, mózgowe i wieńcowe, powstrzymuje mdłości. Działa również lekko uspokajająco oraz znieczulająco. Powoduje poprawę procesów myślowych (poprzez lepsze dotlenienie mózgu). Ponadto hamuje wpływ kinin na naczynia krwionośne, w wyniku czego dochodzi do zwiększenia przepływu krwi. Może osłabiać sprawność psychoruchową (nie powinno się prowadzić samochodu, będąc pod wpływem tego leku). Działanie cynaryzyny utrzymuje się przez około 24 godziny.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Cynaryzyna jest stosowana w zaburzeniach krążenia mózgowego na tle miażdżycy, zawrotach i bólach głowy, szumie w uszach, stanach pourazowych, zaburzeniach krążenia obwodowego, niedokrwieniu kończyn, nudności i wymiotach (choroba lokomocyjna), zaburzeniach błędnikowych, nieżycie nosa, reakcjach alergicznych skóry.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

Leki zawierające cynaryzynę: Cinnarizinum, Stugeron. Związek został zsyntetyzowany w roku przez firmę Janssen Pharmaceutica.[4]

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

50–150 mg na dobę podzielone na 2 lub 3 dawki. W ostrych stanach alergicznych 50 mg 4 razy dziennie.

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Alkohol wzmacnia działanie cynaryzyny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leki współczesnej terapii, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Cynaryzyna (ang.). [martwy link] The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron.
  2. 2,0 2,1 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VI. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176. ISBN 83-88157-18-3.
  3. Cynaryzyna (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-13].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Cynaryzyna – karta substancji aktywnej (DB00568) (ang.). DrugBank.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  6. Cynaryzyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.