Cyril Burt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cyril Burt

Sir Cyril Lodowic Burt (ur. 3 marca 1883 w Londynie, zm. 10 października 1971) – angielski psycholog, autor prac z dziedziny psychologii wychowawczej i statystyki. Pamiętany za prace nad dziedzicznym uwarunkowaniem inteligencji, uważane za przykład naukowego oszustwa.

Był najstarszym dzieckiem lekarza Cyrila Cecila Barrowa Burta i jego żony Marthy[1]. Studiował nauki przyrodnicze i psychologię na Uniwersytecie w Oxfordzie, gdzie jego nauczycielem był William McDougall, studia psychologiczne uzupełniał u Oswalda Külpego w Würzburgu. Od 1908 roku wykładał psychologię na Uniwersytecie w Liverpoolu. Od 1913 roku pracował jako psycholog szkolny na rzecz London County Council. W 1931 roku otrzymał katedrę psychologii na University College London, jako następca Charlesa Spearmana.

Jeszcze za życia Burta kwestionowano niektóre jego wyniki badań statystycznych, dowodzących dziedziczenia inteligencji. Szczegółowe sprawdzenie wyników Burta przeprowadzone przez Olivera Gillie (1976) i Leona Kamina (1974) potwierdziło, że znaczna część wyników badań statystycznych została przez Burta sfałszowana[2].

Przypisy

  1. Hearnshaw, Leslie Spencer: Cyril Burt, psychologist. London: Hodder and Stoughton, 1979
  2. Kamin, L.J. The Science and Politics of IQ . Potomac, Maryland, 1974