Cyril Ramaphosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Matamela Cyril Ramaphosa (ur. 17 listopada 1952), południowoafrykański polityk, prawnik, działacz związkowy i biznesmen.

Młodość i edukacja[edytuj | edytuj kod]

Ramaphosa urodził się w obozie Soweto, niedaleko Johannesburga. W 1971 ukończył Mphaphuli High School w Sibasa w Venda. W 1972 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Limpopo.

W czasie studiów zaangażował się w działalność polityczną i wstąpił do Organizacji Studentów Południowej Afryki (SASO, South African Students Organistaion). Za organizowanie manifestacji został w 1974 zatrzymany na 11 miesięcy w miejscu odosobnienia. W 1976 został zatrzymany po raz drugi na okres 6 miesięcy. Po zwolnieniu kontynuował studia na University of South Africa (UNISA), które ukończył w 1981.

Działalność polityczna i związkowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu nauki, Ramaphosa wstąpił do Rady Związków Zawodowych Południowej Afryki (CUSA, Council of Unions of South Africa) jako jej doradca prawny. W 1982 w jej ramach powołał do życia Narodowy Związek Górników (NUM, National Union of Mineworkers).

Został wybrany jego sekretarzem generalnym i pozycję tę zajmował aż do czerwca 1991. Pod jego przywództwem liczba członków wzrosła z 6 tys. w 1982 do 300 tys. w 1992. Stanowiło to prawie połowę wszystkich pracowników w sektorze górniczym. Jako sekretarz generalny, Ramaphosa przewodził także największemu strajkowi w historii RPA.

W 1991 Ramaphosa został sekretarzem generalnym Afrykańskiego Kongresu Narodowego (ANC, African National Congress). Odegrał wiodącą rolę w czasie negocjacji ANC z Partią Narodową w sprawie zniesienia apartheidu.

W wyniku pierwszych wolnych wyborów w kraju w 1994, Ramaphosa został członkiem parlamentu. 24 maja 1994 został wybrany przewodniczącym Zgromadzenia Konstytucyjnego i odgrywał centralną rolę w rządzie jedności narodowej.

Działalność pozapolityczna[edytuj | edytuj kod]

Z polityki wycofał się w styczniu 1997, gdy przegrał wyścig o prezydencką nominację z ówczesnym wiceprezydentem Thabo Mbekim.

Zaangażował się w działalność prywatną i biznesową. Został dyrektorem New Africa Investments Limited oraz szeregu innych firm.

W 2007 niektóre media spekulowały, że Ramaphosa może powrócić do polityki i wziąć udział w wyścigu prezydenckim w 2009.

Ramaphosa jest kawalerem licznych orderów i odznaczeń. W 1987 został laureatem szwedzkiej Nagrody im. Olofa Palmego.

Razem z byłym prezydentem Finlandii, Marttim Athisaarim został wyznaczony inspektorem do nadzorowania rozbrojenia IRA w Irlandii Północnej.

Ramaphosa jest również konsulem honorowym Islandii w RPA.

Cyril Ramaphosa jest żonaty, ma czworo dzieci.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]