Cyrkonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cyrkonia szlifowana

Cyrkonia (djewalit, fianit) – bezbarwny syntetyczny kamień ozdobny nieposiadający swojego wzorca w przyrodzie. Jest to stabilizowana, regularna modyfikacja ZrO2.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Zazwyczaj bezbarwna, ale dodatek domieszek może zmienić jej barwę: cer – na pomarańczowoczerwoną, nikiel – na brązową, chrom – na zieloną, kobalt – na niebieską.
Po raz pierwszy pojawiła się w handlu w 1973 r. Na dobre opanowała rynek jubilerski w 1976 r., kiedy to otrzymano ją przy wykorzystaniu metody stapiania czaszowego.

  • Specjalną miedzianą czaszę, w której umieszczano sproszkowany baddeleit i kawałki metalicznego cyrkonu (jako topnika) oraz stabilizatora w postaci Y2O3, podgrzewano indukcyjnie w atmosferze utleniającej. W temperaturze 2750 °C topił się baddeleyit, a podczas stopniowego schładzania czaszy następowała krystalizacja kryształów.

Przez długi czas uchodziła za najlepszą imitację diamentu, dopóki na rynku nie pojawił się syntetyczny moissanit i diament GE POL.

W zależności od rodzaju i ilości użytego stabilizatora wyróżnia się odmiany:

  • CZ – Diconia
  • Cubic Z – Diamonit lub Diamondit
  • Cubic Cyrkonia – Djevalit
  • Cubic Cyrkonia II – Fianit
  • Cubic ZrO2 – Phianit lub Phyanit
  • Cubic ZrO2 lub ZrO – Shelby
  • Dianond –QU – Cyrkonia

Z tych odmian największe zastosowanie ma djevalit (odmiana szwajcarska) oraz fianit (odmiana rosyjska).

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Syntetyczna, stabilizowana cyrkonia jest produkowana na szeroką skalę w: Rosji, Szwajcarii, USA.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Ze względu na właściwości optyczne uchodzi za bardzo dobrą imitację diamentu[1].
  • Związek ten wykorzystywany jest również w medycynie – stomatologiczne uzupełnienie stałe na bazie tlenku cyrkonu (ZrO2), podbudowy pod napalanie ceramiką.
  • W przemyśle: jako próbnik sondy analizującej ilość tlenu w spalinach (gazy w kominie) ze względu na możliwość pracy w temperaturach dochodzących do 700 stopni Celsjusza.
  • Do mierzenia pH w wysokich temperaturach (na przykład w wodzie w 300 °C).
  • Do wyrobu noży ceramicznych

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy