Cyrtocara moorii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cyrtocara moorii[1]
Boulenger, 1902
Cyrtocara moorii
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd okoniokształtne
Rodzina pielęgnicowate
Podrodzina Pseudocrenilabrinae
Plemię Haplochromini
Rodzaj Cyrtocara
Boulenger, 1902
Gatunek Cyrtocara moorii
Synonimy
  • Cyrtocara moorei Boulenger, 1902
  • Cyrtocara moori Boulenger, 1902
  • Haplochromis moori (Boulenger, 1902)
  • Haplochromis moorii (Boulenger, 1902)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Jezioro Malawi
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cyrtocara mooriiendemiczny gatunek słodkowodnej ryby okoniokształtnej z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae). Jedyny przedstawiciel rodzaju Cyrtocara. Bywa hodowany w akwariach. Jest zaliczana do pyszczaków z grupy utaka.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Wśród polskich akwarystów Cyrtocara moorii nazywana jest błękitnym delfinkiem[potrzebne źródło], delfinkiem Malawi[potrzebne źródło] lub pyszczakiem-garbuskiem[potrzebne źródło].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje endemicznie w płytkich wodach z piaszczystym lub piaszczysto-żwirowym dnem Jeziora Malawi (Niasa) w Afryce Wschodniej. Żyje w temperaturze wody 24–28 °C.

Wygląd i dymorfizm płciowy[edytuj | edytuj kod]

Należy do bardzo dużych pyszczaków, dorasta do 30 cm długości w naturze lub zbiornikach powyżej 600 l. W mniejszy ch zbiornikach osiąga 15–25 cm, zwykle około 20 cm (samce, 15 cm samice). Charakteryzuje się krępym, wysokim i bocznie spłaszczonym ciałem. Głowa duża, z czołowym garbem tłuszczowym, który jest dość mały w porównaniu do innych gatunków pielęgnicowatych. Ubarwienie w metalicznych odcieniach koloru niebieskiego. Samice Cyrtocara moorii charakteryzuje bledszy odcień ubarwienia, samce są potężniejsze od samic lecz wielkością mogą różnić się minimalnie.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Charakteryzuje się łagodnym usposobieniem. Żywi się zoobentosem znajdującym się w piaszczystym podłożu.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

W czasie tarła u samic wykształca się pokładełko. Tarło następuje po zrobieniu przez samca gniazda. Samiec trze się z każdą samicą na przemian. Samice bardzo troskliwie opiekują się swoim narybkiem, który osiąga po wypluciu z pyska 1,2–1,5 cm długości. Młode szybko rosną.

Samce C. moori osiągają dojrzałość płciową w wieku 16 miesięcy, a samice w wieku 2 lat. Zaloty u tych ryb mogą już następować po ukończeniu siedmiu miesięcy, kiedy samce zaczną się wybarwiać i zaczną się im wydłużać płetwy. Płeć samic można rozpoznać, gdy skończą rok – są szarawo-błękitne i drobniejsze, a samce dłuższe, niebiesko-błękitne, z niebieskim pyszczkiem (dominujące) oraz dłuższymi płetwami. Samice po ukończeniu 2 lat wyglądają podobnie jak samce, aczkolwiek są mniejsze oraz skromniej ubarwione.

Warunki w akwarium[edytuj | edytuj kod]

Zalecane warunki w akwarium
Zbiornik długość min. 120 cm
Podłoże piasek, drobny żwirek
Temperatura wody 24 – 27 °C
Twardość wody twarda
8 – 25°n
Skala pH 7,3 – 8,8
Pokarm żywy i granulowany

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Cyrtocara moorii w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Cyrtocara moorii. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]