Człowiek zwany Koniem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Człowiek zwany Koniem
A Man Called Horse
Gatunek western
Rok produkcji 1970
Data premiery 23 kwietnia 1970
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski, siouan, francuski
Czas trwania 114 min.
Reżyseria Elliot Silverstein
Scenariusz Jack DeWitt
Główne role Richard Harris, Judith Anderson
Muzyka Leonard Rosenman, Lloyd One Star
Zdjęcia Robert B. Hauser, Gabriel Torres
Scenografia Philip Barber
Kostiumy Dennis Lynton Clark
Montaż Michael Kahn
Produkcja Sandy Howard
Wytwórnia Cinema Center Films
Dystrybucja National General Pictures (1970 – kina w USA), CBS (1977 – amerykańska premiera TV), Fox Video (VHS w USA), Paramount Home Video (2003 – DVD w USA)
Kontynuacja Powrót człowieka zwanego Koniem

Człowiek zwany Koniem (org. A Man Called Horse) – amerykański western z 1970 roku w reż. Elliota Silversteina na podstawie opowiadania Dorothy M. Johnson z 1950 roku pod tym samym tytułem.

W filmie w szeroki sposób ukazano życie Indian Północnoamerykańskich (ich zwyczaje, posługują się oni oryginalnym językiem), co jak podają twórcy filmu w napisach, jest zasługą Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej, Biblioteki Kongresu Stanów Zjednoczonych, Smithsonian Institution oraz obrazów i pism George'a Catlina, Carla Bodmera i naocznych świadków z tego okresu.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone I połowy XIX w. Angielski arystokrata lord John Morgan, znudzony arystokratycznym trybem życia pędzonym w Anglii, podróżuje po amerykańskim Dzikim Zachodzie w towarzystwie grupy najętych zawadiaków, oddając się przyjemnościom polowań. Pewnego dnia na jego obóz napadają Siuksowie, zabijają współtowarzyszy, a jego samego uprowadzają do ich obozu. Wódz Siuksów – "Żółta Ręka" oddaje Morgana swojej matce "Głowie Bizona" w prezencie jako konia. "Sunka wakan" – "Koń" – tak od tej pory brzmi jego imię. Staruszka oprowadza Anglika po obozowisku na postronku jak zwykłego konia – od tej pory jest jej na wpół zwierzęciem na wpół służącym. Pomimo roli jakiej wyznaczył mu "Żółta Ręka" Morgan nigdy nie traci poczucia dumy i godności, kilkakrotnie próbuje bezskutecznie uciec. Z czasem jednak, obcując z Indianami przekonuje się, że są oni normalnymi ludźmi. Zyskuje również przyjaciela i orędownika w osobie europejskiego jeńca takiego jak on – pół-Francuza, pół-Indianina Baptiste, który aby przetrwać udaje obłąkanego, tj. osobę zwyczajowo darzoną przez Indian szacunkiem. Pewnego dnia, podczas ataku zwiadowców wrogich Szoszonów Morgan wykazuje się męstwem zabijając dwóch, a skalp jednego z nich zdjęty zgodnie z indiańskim obyczajem zapewnia mu uznanie i szacunek plemienia. Nie obojętna też pozostaje mu piękna siostra "Żółtej Ręki" – "Biegnąca Sarna". Z czasem Morgan zyskuje coraz większą akceptację Indian i asymiluje się z nimi. Dostępuje zaszczytu rytuału "Przysięgi Słońca", z którego wychodzi jako mężny wojownik. Z całym indiańskim ceremoniałem poślubia "Biegnącą Sarnę" i zaczyna wieść sielskie życie jako w pełni akceptowany członek indiańskiej społeczności. Pewnego dnia jednak, na obóz napadają wrodzy Szoszoni. Pomimo, że działają z zaskoczenia i posiadają przewagę, napastnicy zostają odparci dzięki dowódczym talentom Morgana wyniesionym z okresu służby w angielskiej gwardii. Straty Siuksów są jednak znaczne – ginie brzemienna "Biegnąca Sarna", "Żółta Ręka" oraz Baptiste. Morgan nie mając już nikogo opuszcza plemię, serdecznie żegnany przez społeczność Siuksów.

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

i inni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]