Czajka płatkolica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czajka płatkolica
Vanellus miles[1]
(Boddaert, 1783)
Czajka płatkolica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Nadrząd neognatyczne
Rząd siewkowe
Rodzina sieweczkowate
Podrodzina czajki
Rodzaj Vanellus
Gatunek czajka płatkolica
Synonimy
  • Tringa miles Boddaert, 1783[2]
  • Lobibyx miles (Boddaert, 1783)[3]
  • Hoplopterus miles (Boddaert, 1783)[3]
Podgatunki
  • V. m. miles (Boddaert, 1783)
  • V. m. novaehollandiae Stephens, 1819
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Jaja w gnieździe

Czajka płatkolica (Vanellus miles) – gatunek średniej wielkości ptaka, należący do rodziny sieweczkowatych (Charadriidae), zamieszkujący północne i wschodnie regiony Australii.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono dwa podgatunki V. miles[5][2][6]:

Wygląd zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten jest największym ptakiem należącym do rodziny sieweczkowatych. Ma średnio 35 cm długości i waży około 370 g. Istnieją dwa podgatunki Vanellus miles. Podgatunek Vanellus miles miles zamieszkujący północ Australii ma białą szyję i duże, żółte przydatki głowowe znacznie większe u samców. Podgatunek Vanellus miles novaeholladiae występujący na południu oraz wschodzie kontynentu ma białą szyję z czarnymi paskami po bokach i mniejsze przydatki głowowe.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Czajka płatkolica jest najczęściej spotykana na obrzeżach terenów podmokłych i wilgotnych, na otwartych przestrzeniach. Może adaptować się do innych środowisk, przez co jest czasami dostrzegana na jałowych i suchych terenach. Może także występować na plażach i wybrzeżach. Podgatunek Vanellus miles novaehollandiae w latach 30 XX wieku naturalnie zasiedlił Nową Zelandię i rozprzestrzenił się na należących do niej wyspach.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Ptaki należące do tego gatunku są nieśmiałe i nieszkodliwe latem i jesienią. W trakcie okresu lęgowego mogą gniazdować na każdym skrawku odkrytej przestrzeni, nawet w miejscach takich jak miejskie parki, ogrody, parkingi czy płaskie dachy budynków. Mogą stwarzać zagrożenie dla lądujących samolotów, gdyż budują gniazda także na lotniskach. Najczęściej okres lęgowy wypada w czerwcu, czasami nieco wcześniej. Gniazdująca para broni swojego terytorium i odstrasza intruzów głośnymi odgłosami i machaniem skrzydłami, może także zaatakować niepożądanego osobnika.

Czasami, w obronie gniazda przed drapieżnikami ptak oddala się od niego skacząc na jednej nodze - w ten sposób przyciąga uwagę do siebie. Czajka płatkolica ma dobrze rozwiniętą komunikację głosową ze swoimi pisklętami. Długie odgłosy nakazują pisklętom zbliżyć się do nawołującego ptaka, natomiast krótkie – oddalić się od niego. W obronie potomstwa atakuje głównie inne ptaki, takie jak kruki, ale także psy, koty i inne drapieżniki. Ataki na ludzi zdarzają się rzadko. Czasami podczas obrony gniazda ptak może uszkodzić sobie skrzydła, lecz jest w stanie przeżyć jako nielot aż do ich wyleczenia.

W miastach rzadko udaje mu się wychować potomstwo z racji obecności dużej ilości zwierząt domowych, ludzi i samochodów. Młode osiągają dojrzałość 4–5 miesięcy po wykluciu i zazwyczaj zostają przy rodzicach przez rok do dwóch lat. Gniazdują wtedy w grupach rodzinnych składających się z 3 do 5 osobników. Zazwyczaj jednak żyją w parach. Żerują na ziemi, żywiąc się głównie robakami i owadami.

Przypisy

  1. Vanellus miles w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Masked Lapwing (Vanellus miles) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-11-23].
  3. 3,0 3,1 Czajka płatkolica (Vanellus miles) (Boddaert, 1783). Avibase. [dostęp 2012-11-23].
  4. Vanellus miles. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  5. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Charadriidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.2. [dostęp 2012-11-23].
  6. Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Charadriidae Leach, 1820 - sieweczkowate - Plovers. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2012-11-23].