Czajka srokata
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Czajka srokata | |
| Vanellus armatus[1] | |
| (Burchell, 1822) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | sieweczkowate |
| Podrodzina | czajki |
| Rodzaj | Vanellus |
| Gatunek | czajka srokata |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
| Zasięg występowania | |
Czajka srokata (Vanellus armatus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae). Występuje od południowej Kenii po RPA, z wyjątkiem nadmorskich obszarów pustyni Namib. Nie jest zagrożona, podgatunków nie wyróżnia się. W ostatnich latach jej zasięg wysunął się bardziej na południe poprzez budowę sztucznych zbiorników wodnych.
- Charakterystyka
- Nie występuje dymorfizm płciowy. Nieco mniejsza od czajki zwyczajnej. Biała czapeczka na głowie, kark, brzuch oraz pokrywy podogonowe. Loki drugorzędowe oraz pióra blisko brzegu, skrzydła szare, poza tym czarna. Z długim, czarnym dziobem kontrastują dość duże, czerwone oczy. Nogi szare. Młode mają czarną czapeczkę i płowy nalot na grzbiecie.
Czaszka ma 62 mm długości, a dziób 3,2 cm[3].
- Wymiary
- długość ciała: 28-30,5 cm
- rozpiętość skrzydeł: 18-23 cm
- masa ciała: 116-215,5 gr
- Biotop
- Najczęściej suche obszary w okolicy rzek, jezior i stawów.
- Zachowanie
- W okresie rozrodczym niespokojna i głośna, poza nim cicha i towarzyska. Zażarcie broni młodych i terytorium. Żeruje na terenach trawiastych oraz brzegach zbiorników wodnych.
- Głos
- Metaliczne "tink-tink", które przypomina uderzenia młotka o kowadło, połączone ze skrzeczeniem jeśli w gnieździe są świeżo wyklute młode. Poza tym "czuk" lub "czi-uk", rzadko wydaje głos terytorialny brzmiący jak "cziu-łik-ij-ju".
- Pożywienie
- Pierścienice, owady, skorupiaki i mięczaki. Wydobywa je z ziemi albo z płytkiej wody.
- Lęgi
- Wyprowadza 2 lęgi. Składa ok. 3 jaj do płytkiego, skąpo wyściełanego dołka w ziemi. Inkubuje je 23-31 dni. Młode mogą latać po 41 dniach.
Przypisy
- ↑ Vanellus armatus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Vanellus armatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ www.skullsite.com
Bibliografia [edytuj]
- D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Hume i inni: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. MULTICO, 2008. ISBN 9788370735838.
- David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa, 2009. ISBN 978-83-01-15733-3.