Czakram wawelski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ściana przy czakramie wawelskim

Czakram wawelski – według powstałej po drugiej wojnie światowej miejskiej legendy tzw. „miejsce mocy” w postaci kamienia mającego rzekomo znajdować się na terenie nieistniejącego już kościoła św. Gereona na Wzgórzu Wawelskim.

Historia powstania legendy[edytuj | edytuj kod]

Legendę wymyślono prawdopodobnie po domniemanej wizycie w latach 30. XX wieku na Wawelu dwóch Hindusów, którzy ponoć rozmawiali w niezrozumiałym dla osób postronnych języku „o czymś”. Domysły zaczęły powoli żyć własnym życiem. Tajemniczy temat rozmowy z biegiem czasu stał się „miejscem specjalnej energii”, a następnie kamieniem ukrytym za ścianą dziedzińca wawelskiego (nigdy nie stwierdzono istnienia żadnego specjalnego kamienia w tym miejscu).

Jeżeli jednak opowieści o częstych pielgrzymkach Hindusów na Wawel są prawdziwe, to może być to skutkiem działalności teozofki Wandy Dynowskiej. Jak pisze prof. Michał Rożek, to Wanda Dynowska w dwudziestoleciu międzywojennym rozsławiła wawelski kamień. To według niej Apoloniusz z Tiany założył "centr duchowy Krakowa". Od roku 1935 przebywała w Indiach i popularyzowała tam ezoterykę Krakowa i czakram wawelski. W latach po wizycie w Polsce premiera Indii Nehru panowało w Krakowie dość powszechne przekonanie, że udał się do podziemi wawelskich, aby tam modlić się przy tajemniczym kamieniu[1].

Pierwotnie nie używano jeszcze terminu „czakram”. Termin ten nie występuje jeszcze w wydanej w latach 60. Wielkiej Encyklopedii Powszechnej[1]. Dopiero w latach 80. XX wieku na fali zainteresowania ideami New Age określono to miejsce mianem „czakramu Ziemi”, nawiązując do tantrycznego pojęcia ćakr, czyli siedmiu punktów energetycznych w ciele ludzkim. Zgodnie z nowo powstałym pomysłem, nieistniejącym w tradycji indyjskiej, na Ziemi również ma się znajdować siedem miejsc o specjalnej energii, wyczuwanej przez niektóre osoby. Stworzone przez różnych autorów listy tych miejsc bardzo się między sobą różnią[2], ale w większości zawierają takie pozycje, jak Rzym, Jerozolima, Delhi itd[3][4].

Z czasem legenda czakramu wawelskiego obrosła w coraz bardziej nieprawdopodobne opowieści. Wśród środowisk wyznających poglądy pseudonaukowe największą popularność zdobyła sobie teoria, wedle której ów „kamień mocy” miał na Wawelu umieścić Apoloniusz z Tiany, żyjący w I wieku grecki neopitagorejczyk[5][6]. Częstym błędem wśród osób wierzących w istnienie czakramu jest podawanie, iż kościół, w którym rzekomo się on znajduje, nosi wezwanie „św. Gedeona” i jest kaplicą[1][7].

Sprawa „czakramu” na Wawelu została na tyle dobrze rozreklamowana, że wspominają o nim także zagraniczne media[8][9].

Wykorzystanie pojęcia czakramu w marketingu[edytuj | edytuj kod]

Wyznawcy przy czakramie

Idea czakramu jako tajemniczego miejsca pozytywnej energii bywa wykorzystywana do promocji turystycznej różnych obiektów również w innych regionach Polski, na przykład zamku w Lublinie[10]. Korzystając z popularności wawelskiego czakramu również Niepołomice zaczęły reklamować się własnym „miejscem mocy” na tamtejszym zamku, w którym wedle twórców legendy ma się znajdować fragment „magicznego kamienia” z Wawelu, umieszczony tam jakoby przez Kazimierza Wielkiego[11]. O czakramie zaczyna się mówić także w Kościele Mariackim w Gdańsku[12]. Pojawiło się również wiele firm posiadających w nazwie słowo „czakram”.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Sprawa czakramu pojawiła się ponownie w mediach na początku XXI wieku, gdy dyrekcja Zamku Królewskiego na Wawelu czyniła wysiłki mające na celu zdyskredytowanie legendy, motywując to z jednej strony niszczeniem ściany przez opierających się o nią wierzących, licznie przybywających w nadziei uzdrowienia przez dobroczynną energię[13], a z drugiej strony niezgodnością z wiarą katolicką oraz ośmieszaniem w ten sposób miejsca o wartościach historycznych i kulturowych[14].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Legenda wawelskiego czakramu. krakow.friko.pl. [dostęp 2012-01-06].
  2. Czakramy Ziemi. paranormalne.pl. [dostęp 2012-01-06].
  3. Miejsca mocy czyli czakramy Ziemi. bankier.pl. [dostęp 2012-01-06].
  4. Czakram wawelski. dom_zycia.w.interia.pl. [dostęp 2012-01-06].
  5. Czakram na Wawelu. iluminaci.pl. [dostęp 2012-01-06].
  6. Wawelskie tajemnice: Czakram. mmkrakow.pl. [dostęp 2012-01-06].
  7. Ćwiczenia energetyzujące. cudownyportal.pl. [dostęp 1 stycznia 2012].
  8. Rick Steves' Snapshot. Krakow, Warsaw & Gdansk. Berkeley: Avalon Travel, 2010, s. 54. ISBN 9781598805901.
  9. The Rough Guide to Poland. London: Rough Guides, 2002, s. 428. ISBN 9781858288499.
  10. Czakram w zamkowej krypcie. podroze.gazeta.pl. [dostęp 2012-01-06].
  11. Magiczny kamień na zamku w Niepołomicach. krakow.gazeta.pl. [dostęp 2012-01-06].
  12. Kościół Mariacki. gdansk.pl. [dostęp 2012-01-06].
  13. Silny jak smok wawelski. gwiazdy.com.pl. [dostęp 2012-01-06].
  14. Energia negatywna. wprost.pl. [dostęp 2012-01-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Święch: Czakram wawelski. Kraków: Wydawnictwo im. Warneńczyka, 2000. ISBN 83-85347-12-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons