Czapla rdzawoszyja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czapla rdzawoszyja
Egretta rufescens[1]
Gmelin, 1789
Czapla rdzawoszyja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd pełnopłetwe
Rodzina czaplowate
Podrodzina czaple
Rodzaj Egretta
Gatunek czapla rdzawoszyja
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Czapla rdzawoszyja (Egretta rufescens) – średnich rozmiarów gatunek ptaka z rodziny czaplowatych.

Występuje i gniazduje w Ameryce Środkowej, na Bahamach, Karaibach i Antylach, na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej (terytorium Stanów Zjednoczonych i Meksyku), w północnej Kolumbii i Wenezueli. Po okresie gniazdowania przemieszcza się na północ. W przeszłości ten ptak padał ofiarą handlu piórami.

Istnieją dwa podgatunki:

Według Texas Parks and Wildlife Department (TPWD) pozostało jedynie 1500 do 2000 gniazdujących par na terenie Stanów Zjednoczonych, większość z nich w Teksasie. Ten gatunek jest uznany za zagrożony i jest objęty ochroną.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długie nogi i szyja, długi, różowawy dziób z czarną plamą na czubku. Nogi i stopy są niebieskawo-czarne. Brak wyraźnie zaznaczonego dymorfizmu płciowego, za to stwierdza się polimorfizm - występują dwa typy upierzenia ciemny i jasny. Dorosły ptak typu ciemnego ma niebieskawe pióra na skrzydłach i tułowiu oraz rude na głowie i szyi. Dorosły ptak typu jasnego ma kompletnie białe upierzenie. W okresie godowym na głowie, szyi i plecach wyrastają dłuższe pióra.

Wymiary średnie:
długość ciała ok. 68–82 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 116–124 cm
masa ok. 450-500 g.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Czapla z tego gatunku jest uważana za jedna z najbardziej aktywnych, łatwo zaobserwować ją w ruchu. Często uważnie obserwuje zdobycz w płytkiej wodzie, działa energicznie, biega. Wykorzystuje cień własnych skrzydeł w celu zmniejszenia odblasku na wodzie, kiedy zamierza chwycić zdobycz. Żer tej czapli przypomina wdzięczny taniec. Zjada ryby, żaby, skorupiaki i owady. Krzyk jest zwykle niski, przypomina gardłowe rechotanie.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Ulubionym miejscem gniazdowania są tropikalne bagna. Gniazduje na drzewach i krzewach, w koloniach, często w towarzystwie innych czapli. Kolonie najczęściej zakłada na przybrzeżnych wyspach. Zaloty są bardzo hałaśliwe towarzyszą im: potrząsanie głowy podczas powitania, pościgi i loty po okręgu, a także stroszenie piór na szyi, plecach i głowie, oraz klekotanie podobne do czapli trójbarwnej.

Przypisy

  1. Egretta rufescens w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Egretta rufescens. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • National Geographic Field Guide to the Birds of North America ISBN 0-7922-6877-6
  • Bull, John; Farrand, Jr., John (April 1984). The Audubon Society Field Guide to North American Birds, Eastern Region. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 0-394-41405-5.
  • Donald W.; Lillian Q. Stokes' Field Guide to Birds: Eastern Region (1996). New York: Little Brown and Company.