Czarnocin (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czarnocin
Herb
Herb Czarnocina
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kazimierski
Gmina Czarnocin
Liczba ludności 410
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TKA
SIMC 0235795
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Czarnocin
Czarnocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Czarnocin
Czarnocin
Ziemia 50°20′40″N 20°31′10″E/50,344444 20,519444

Czarnocinwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Czarnocin. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wsi pochodzi od imienia Czarnota (nazwa dzierżawcza utworzona sufiksem męskim -in). Najstarsza wzmianka źródłowa o Czarnocinie pochodzi z lat 1325-1327, kiedy to została wymieniona jako de Czarnocin i już wówczas była siedzibą parafii. W I połowie XV w. właścicielem wsi był Jan Długosz z Niedzielska ojciec Jana Długosza. W XVI w. wieś była terenem działalności arian (braci polskich)[1].

W latach 1470-1480 wymieniany jako Czarnoczyn. Dziesięcinę ze wsi oddawano prepozyturze wiślickiej, a z folwarku i karczmy w częściach plebanom w Czarnocinie i Probołowicach[potrzebne źródło]. Od 1856 Czarnocin jest siedzibą władz gminnych.

Pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1326. W 1340 ludność parafii wynosiła 540 osób, a w połowie XVIII wieku 780. W okresie I wojny światowej w parafii mieszkało 1520 ludzi, a w 1999 1162. W 1827 wieś liczyła 37 domów i 250 mieszkańców, w 1997 124 domy i 435 mieszkańców, a obecnie mieszka 410 ludzi (2008).

W Czarnocinie działają: Ochotnicza Straż Pożarna, przedszkole, szkoła podstawowa, młyn, Gminna Biblioteka Publiczna, stacja paliw i nawozów oraz kilka sklepów.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Czarnocinie
  • Kościół w stylu gotyckim pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz cmentarz kościelny z 2 poł. XIX (nr rej.: A.177/1-2 z 20.01.1933, z 11.11.1947 i z 11.02.1967). W 1557 zamieniony najpierw na zbór kalwiński, a potem na zbór ariański.
  • Park z 1 poł. XIX (nr rej.: A.178 z 30.09.1959)
  • Dwór. Przekazywana w Czarnocinie legenda mówi o trzech siostrach: jedna miała wybudować pałac, druga wyniosły kopiec, a trzecia kościół. Pałacu we wsi już nie ma. Drewniany dwór, który Moszkowscy w 1937 sprzedali Slaskim, został rozebrany ponad 25 lat temu. Zachowało się tylko część drzew z dworskiego parku, w cieniu których stoi obecnie budynek urzędu gminy.
  • Kopiec. Ma kształt ściętego stożka i kilkanaście metrów wysokości. Na szczycie, na który prowadzą prowizoryczne schodki, stoi barokowa rzeźba św. Jana Nepomucena z 1761. Wokół niej i na zboczach rośnie bujna trawa oraz akacje. To prawdopodobnie kurhan prasłowiański. Przez mieszkańców był jednak nazywany Górką Luterską, a w opracowaniach historycznych można przeczytać o „domniemanym grobowcu ariańskim”. Józef Szymański w pracy „Szlakiem Braci Polskich” wspomina o znalezieniu w Czarnocinie butelek z umieszczonymi w nich życiorysami zmarłych arian[2].

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Czarnocinie działa Ludowy Zespół Sportowy Czarnocin (barwy: niebiesko–czarne) założony w 1971. Klub bierze udział tylko w rozgrywkach lokalnych. Mecze rozgrywane są na „Czarnocin Arena pod Kasztanami” (wymiary boiska: 50 x 98 m, zamontowane drewniane ławki).

Sukcesy:[3]

  • I miejsce w Powiatowej Lidze Futsalu 2009/2010
  • II miejsce w Powiatowej Lidze Futsalu 2008/2009
  • III miejsce w Kazimierskiej Lidze Powiatowej 2003, 2009
  • III miejsce w Powiatowej Lidze Futsalu 2006/2007
  • IV miejsce w V Mistrzostwach Województwa Świętokrzyskiego w Futsalu Drużyn Amatorskich w Busku Zdroju 2010

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Gościniec, Kolonia, Zagrody

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Starostwo Powiatowe w Kazimierzy Wielkiej Rys historyczny powiatu kazimierskiego
  2. Józef Szymański, Szlakiem Braci Polskich.Przewodnik turystyczny po Kielecczyźnie., Kielce 1962, s. 108.
  3. LZS Czarnocin.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom I, s. 754
  • Michał Jurecki, Ponidzie. W świętokrzyskim stepie, Kraków 2004, ISBN 83-89676-16-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]