Czarny terier rosyjski
| Czarny terier rosyjski | |
 Czarny terier rosyjski |
|
| Inne nazwy | Black Russian Terrier, Russkiy Tchiorny Terrier, Русский Чёрный Терьер , Schwarzer Russischer Terrier |
| Kraj patronacki | Rosja |
| Wymiary | |
| Wysokość | 70 - 78 (psy) cm, 66 - 74 (suki) cm |
| Masa | 50-60 (psy)kg, 45-50(suki)kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, Sekcja 1.4, nr wzorca 327 |
| AKC | Working |
| ANKC | Grupa 6 - (Utility) |
| KC(UK) | Working |
| NZKC | Utility |
| UKC | Grupa 1 - Guardian Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Czarny terier rosyjski – jedna z ras psów, należąca według FCI do grupy II - psów w typie pinczera i sznaucera, molosów, szwajcarskich psów pasterskich oraz innych ras. Zaklasyfikowana do sekcji psów w typie pinczera i sznaucera. Zaliczany do psów obronnych[1].
Spis treści |
[edytuj] Rys historyczny
Początki rasy sięgają okresu powojennego z ubiegłego stulecia. Po Drugiej Wojnie Światowej okazało się, że w rodzimym kraju rasy (ówczesnym Związku Radzieckim) poza kilkoma rasami wykorzystywanymi w różnych celach, nie ma jednej uniwersalnej, która mogłaby pełnić różnorodne funkcje w tak skrajnie odmiennych strefach klimatycznych występujących na obszarze tego kraju. Prace nad nową rasą ruszyły z wielkim rozmachem. Zaangażowano wielu ówczesnych kynologów, biologów, genetyków. "Hodowlaną kolebką" rasy została wojskowa hodowla "Krasnaja Zviezda". Trzy rasy wniosły znaczący wkład w powstanie nowej: Sznaucer olbrzym, Rottweiler oraz Airedale Terrier, przy czym protoplastą rasy został Sznaucer olbrzym. Kolejno utrwalając określone cechy oraz dodając nowe włączano w program hodowlany jeszcze inne rasy min.: nowofundlandy i owczarki kaukaskie. Łącznie źródła podają, że na ówczesny wizerunek rasy wpływ miało około 17 ras.
Celem prac było otrzymanie psa powyżej średniego wzrostu, masywnego o mocnej konstrukcji, wytrzymałego, dobrze znoszącego różne warunki klimatyczne, łatwo uczącego się, odważnego i chętnie współpracującego z człowiekiem. W końcu w roku 1979 specjaliści z hodowli "Krasnaja Zwiezda" decydują , iż prace nad tworzeniem rasy zostają zakończone - do tej pory otrzymano bardzo zadowalające pogłowie. W roku 1981 hodowla "Krasnaja Zwiezda" publikuje wzorzec rasy zatwierdzając długowłosego czarnego teriera. Tym samym został on uznany za odrębną rasę. 13 maja 1981 roku Ministerstwo Rolnictwa ZSRR w Zarządzeniu nr 19 określa i zapisuje wzorzec rasy.
W maju 1984 roku na międzynarodowym zgromadzeniu w Meksyku rasa została oficjalnie zatwierdzona przez FCI otrzymując 327 numer standardu oraz nazwę CZARNY TERIER ROSYJSKI. Rasa wciąż podlega kształtowaniu i zmianom, co ma również wydźwięk w standardzie rasy. W 2008 roku Komisja Hodowlana Związku Kynologicznego w Rosji (RKF) zatwierdziła i ogłosiła nowy wariant proponowanego wzorca dla rasy. 10 stycznia 2011 roku FCI publikuje nowy zatwierdzony wzorzec dla rasy.
[edytuj] Wygląd
Czarne teriery rosyjskie to psy duże, masywne, powyżej średniego wzrostu z bogato rozwiniętą okrywą włosową. Wzbudzające już samym wyglądem respekt. "Siła spokoju kudłatego olbrzyma" - to określenie doskonale rasę charakteryzuje.
[edytuj] Szata i umaszczenie
Zgodnie ze standardem czarne teriery rosyjskie są maści czarnej, lub czarnej z nieznacznym siwym przesianiem. Biorąc pod uwagę pochodzenie rasy zdarzają się również osobniki w kolorach niestandardowych: najczęściej - czarne podpalane lub czaprakowe. Bardzo rzadko rodzą się szczenięta błękitne, czarne z genem rozjaśnienia, biszkoptowe, czarno-srebrne, białe (nie-albinosy). Całe ciało czarnego teriera rosyjskiego pokryte jest okrywą włosową - grubą i twardą z podszerstkiem, z lekkim załamaniem. Szczególnie ozdobny włos rozwinięty jest na brodzie, wąsach i grzywce oraz na kończynach przednich i tylnych i linii tzw. "spódnicy". Czarny terier rosyjski nie linieje w typowy sposób (min. jak owczarek niemiecki), a wymienia włos systematycznie. Wymaga regularnych zabiegów pielęgnacyjnych (kąpiel, czesanie i strzyżenie). Obowiązuje przyjęty wzorzec strzyżenia.
[edytuj] Zachowanie i charakter
Psy tej rasy są odważne, pewne siebie, silne, nieufne wobec obcych z szybką reakcją obronną. Cechują się zrównoważonym charakterem. Podatne na szkolenia. Wymagają stałego kontaktu z człowiekiem. Doskonale odnajdują się w dużych domach z ogrodem, jak i małych blokowych mieszkaniach. Nie nadają się do budy i kojca. Ciche i mało ruchliwe w domu.
[edytuj] Zdrowie
Generalnie rasa uznawana jest za zdrową. Jednak zważywszy na młody staż rasy do tej pory nie prowadzono żadnych szeroko zakrojonych badań pod kątem chorób, które mogłyby zyskać status "chorób rasowych". Biorąc pod uwagę pochodzenie rasy i "spuściznę po przodkach" oraz jej wielkość, ciężar i tempo rozwoju oraz wzrostu, jak u wszystkich ras dużych uwagę należy zwrócić na choroby układu kostnego (w tym szczególnie: dysplazję stawów biodrowych HD i dysplazję stawów łokciowych ED). W ostatnich latach na Uniwersytecie Kalifornijskim przeprowadzono badania, z których wynika, że w rasie występuje choroba o nazwie "Hyperuricosuria". Za pomocą prostych testów wykonywanych również w Polsce można sprawdzić czy zwierzę jest chore, zdrowe lub posiada jeden wadliwy gen będąc nosicielem.
Przypisy
- ↑ Magdalena Nowicka, Agnieszka Boczula: Psy obronne. s. 57 i 66.
[edytuj] Bibliografia
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 288. ISBN 83-7073-122-8.
- Wzorzec rasy w języku polskim (oficjalny ZKwP)
- http://www.swiatczarnegoteriera.republika.pl - Portal Rasy Czarny Terier Rosyjski "Świat Czarnego Teriera".
- "Tchiorny Terier" - Magazyn wydawany przez NKP - Narodowy Klub Rasy. Rosja. (wydania na przestrzeni lat).
- M. Gierasimova "Russkiy Cherniy Terier". Wydanie trzecie. Rosja 2010.
- Magdalena Nowicka, Agnieszka Boczula: Psy obronne. Warszawa: Książka i Wiedza, 2001. ISBN 83-05-13030-4.
