Czarodziej z Harlemu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czarodziej z Harlemu
Gatunek komedia
Data premiery 30 kwietnia 1990
Kraj produkcji  Polska
Język polski, angielski
Czas trwania 76 min.
Reżyseria Paweł Karpiński
Scenariusz Wojciech Niżyński, Paweł Karpiński
Główne role Okon Ubanga Jones, Anna Kaźmierczak, Bogdan Baer, Leszek Teleszyński
Muzyka Krzysztof Marzec
Zdjęcia Zdzisław Kaczmarek
Scenografia Marek Mierzejewski
Kostiumy Eleonora Buhl
Montaż Anna Wilska
Produkcja Studio Filmowe "Perspektywa"

Czarodziej z Harlemu – polska komedia z 1988 roku w reż. Pawła Karpińskiego.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Bączek – prezes prowincjonalnego klubu sportowego Stal Tczew, którego drużynie koszykówki grozi spadek z ligi, udaje się do Nowego Jorku celem sprowadzenia dobrego zawodnika, który "podparł by" klub. Wybór pada na czarnoskórego koszykarza Abrahama Lincolna, który zadowolony z propozycji "występów w Europie" przybywa do Polski, tj. PRL-u końca lat 80. Tu następuje na wpół zabawne, na wpół tragiczne zderzenie Abrahama z ówczesną polską rzeczywistością, rozpiętą w filmie pomiędzy koniecznością korzystania z usług cinkciarzy a posiadaniem własnego kurka, aby móc wziąć prysznic po treningu. Prezes konkurencyjnego klubu Unia Olsztyn również nie zasypia gruszek w popiele. Gdy Abraham staje się prawdziwą gwiazdą Stali Tczew i klub bez trudu wygrywa pierwszy mecz z Unią, Strączek organizuje udane porwanie czarnoskórego zawodnika i proponuje mu o wiele lepsze warunki niż Stal. Sam Abraham jest już jednak zmęczony i rozczarowany polskimi warunkami w których nie potrafi się odnaleźć i których nie potrafi zrozumieć. Dzwoni do swojego agenta w Stanach i myśli o powrocie. Jednak już pierwszego dnia pobytu w Polsce przypadkowo poznaje atrakcyjną studentkę anglistyki Monikę – jak się później okazuje córkę Bączka – która pomaga mu w trudnych chwilach, min. ratuje przed próbującymi go "odbić" ludźmi Bączka. Pomiędzy młodymi ludźmi szybko nawiązuje się nić sympatii, a nawet czegoś więcej.

W ostatniej scenie filmu, na meczu koszykówki rozgrywanym po latach w hali Stali Tczew, triumfuje drużyna gospodarzy składająca się wyłącznie z czarnoskórych zawodników – wnuków prezesa Bączka i zarazem dzieci Abrahama i Moniki.

Historia częściowo oparta na faktach, opisanych przez Leszka Konarskiego w Przeglądzie Tygodniowym[1].

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

i inni.

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Film posiada bogatą ścieżkę dźwiękową na której można m.in. usłyszeć utwory i wykonawców:

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Czarodziej z Harlemu (pol.). W: Film Polski [on-line]. [dostęp 2011-03-09].
  2. Leszek Błażyński: Kent z "Misia" - 170 cm wzrostu i kawał historii polskiej koszykówki (pol.). W: Sports.pl [on-line]. 2010-05-08. [dostęp 2011-03-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]