Czas środkowoeuropejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Czas środkowoeuropejski (ang. Central European Time, CET) – strefa czasowa, odpowiadająca czasowi słonecznemu południka 15°E, który różni się o 1 godzinę od uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC+1:00).

W Polsce czas środkowoeuropejski obowiązuje zimą, tj. od ostatniej niedzieli października do ostatniej niedzieli marca (w pozostałym okresie roku obowiązuje czas środkowoeuropejski letni, UTC+2).

Czas środkowoeuropejski jest najszerzej stosowanym w krajach Unii Europejskiej. Pierwotnie czas ten był używany w krajach środkowej Europy m.in. w Niemczech i Polsce. W 1940 roku został wprowadzony przez niemieckie wojska okupacyjne (czas berliński) we Francji i Holandii, gdzie został zachowany po wojnie. W Hiszpanii wprowadzono go w roku 1946. Czas ten był wprowadzany także w Wielkiej Brytanii i Irlandii (w czasie II wojny światowej i w latach 1968–71) oraz w Portugalii (w latach 1966–76 i 1992–96), ale ostatecznie wrócono do czasu zachodnioeuropejskiego. W Anglii i Walii ponownie rozważa się wprowadzenie czasu środkowoeuropejskiego[1].

Przypisy