Czasopodobna nieskończoność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czasopodobna nieskończoność
Timelike Infinity
Autor Stephen Baxter
Data I wyd. 1992
Tematyka science-fiction
Typ utworu powieść
Data I wyd. polskiego 1999
Pierwszy wydawca polski Zysk i s-ka
Przekład Marcin Krygier
poprzednia
Tratwa
następna
Pływ

Czasopodobna nieskończoność (ang. Timelike Infinity) – powieść fantastyczna autorstwa Stephena Baxtera wydana w 1992 roku i nominowana w 1992 do nagrody imienia Arthura C. Clarka[1]. Jest drugą powieścią z serii Xeelee Sequence.

Streszczenie utworu[edytuj | edytuj kod]

Okupacja qaxańska[edytuj | edytuj kod]

Akcja rozrywa się w kilku punktach czasu. Na początku opisywany jest świat z tysięcy lat w przyszłość. Ludzie zostali podbici przez qaxów. Cywilizacja istot zbudowanych z komórek konwekcyjnych cieczy. Władają oni w kilku systemach gwiezdnych w znanym ludziom kosmosie.

Ludzie spotkali kilka innych ras, w tym zdumiewająco zaawansowanych Xeelee. Jest to druga okupacja Ziemi. Pierwszej dokonała rasa Squeem, ale ludziom udało się z niej wyzwolić.

Bunt ludzi[edytuj | edytuj kod]

Urządzenie zbudowane przez ludzi, prototyp maszyny czasu, wraca do układu słonecznego po 1500 latach, ciągnięte przez statek kosmiczny Cauchy'ego. Urządzenia działa dzięki temu, że jedna jego część została przemieszczona z ogromną prędkością i dzięki dylatacji czasu pokonuje 1500 lat czasu według zewnętrznego obserwatora i 100 lat czasu lokalnego. Druga część Złącza pozostała na orbicie Jowisza.

Zanim Qaxowie zniszczyli bramę, z Ziemi startuje Ziemiostatek (wielki kawał ziemi, na którym znajduje się Stonehenge) wykonany przez Przyjaciół Wignera i przemieszcza się w czasie 1500 lat wstecz, do czasów sprzed okupacji.

Na Ziemiostatek dostaje się Miriam Berg, jedna z członków załogi Cauchy'ego. Przyjaciele Wignera zamierzają za pomocą czarnych dziur (a dokładniej dokładnie określonych parametrów osobliwości) zniszczyć Jowisza w celu przekazania informacji o istnieniu ludzi Ostatecznemu Obserwatorowi. Jest to byt znajdujący się w czasopodobnej nieskończoności, który według nich ma urzeczywistnić najlepszą z realizacji funkcji kwantowych.

Przyjaciele Wignera po przejściu przez portal nie powiadamiają nikogo o swoich planach. Zaniepokojona Miriam Berg powiadamia swojego przyjaciela, twórcę projektu Złącze, Michaela Poole'a.

Qax (gubernator Ziemi) zaniepokojony buntem buduje z pomocą Jasofta Parza kolny tunel czasoprzestrzenny dostosowany do rozmiarów splinów i prowadzący do przyszłości, aby poradzić się swoich bardziej, jak mniema, rozwiniętych potomków. Przybyły z przyszłości qax zabija gubernatora za to, że dopuścił do buntu ludzi. Zabiera ze sobą Jasofta Parza, żeby był światkiem zniszczenia ludzkości i razem (używając dwóch splinów) przenoszą się w dalszą przeszłość do czasu, w którym są Przyjaciele Wignera i konstruktor pierwszego złącza. Podczas podróży qax opowiada Parzowi, że jeden z ludzi (Jim Bolder) podstępem zniszczył jego macierzystą gwiazdę za pomocą gwizdołamaczy.

Obrona Ziemi[edytuj | edytuj kod]

Michael Poole na statku Krab Pustelnik wraca (za namową wirtuala ojca – Harry'ego) z obłoku Oorta tuż przed przybyciem qax z przyszłości. Michael porywa Shire (jedna z przyjaciół Wignera). Następnie unieszkodliwia jeden ze splinów dzięki pomocy znajdującego się w oku pojazdu Jasofta Parza. Drugi zostaje zniszczony przez Jaara (jedne z przyjaciół Wignera) dzięki staraniom Miriam Berg.

Odległa przyszłość[edytuj | edytuj kod]

Harry podłącza się do układów sterujących uszkodzonego przez Michaela Poole'a splina. Wlatują do tunelu czasoprzestrzennego, uruchamiają silnik superprzestrzenny, co niszczy złącze i wirtuala Harry'ego. Michael Poole przeżywa, ale przenosi się 5 000 000 lat w przyszłość, gdzie gwiazdy są prawie wygasłe. Jedyną świadomością jest "anty-Xeelee", który czyni Michaela Poole'a bezcielesnym. W tej formie Poole przemierza wszechświat tracąc swoje człowieczeństwo. W pewnej chwili odkrywa przezroczysty tetraedr, w którym dostrzega pierwotnego człowieka, co staje się nowym początkiem czasu.

Przypisy

  1. 1992 Award Winners & Nominees [dostęp 2012-02-27]