Czasownik ułomny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Czasownik ułomny (łac. verbum defectivum) – czasownik o niekompletnej koniugacji, nieposiadający niektórych form gramatycznych, tj. niewystępujący w niektórych czasach, aspektach czy trybach. W języku polskim przykładami takich czasowników są widać i słychać, posiadające tylko formę bezokolicznika. W języku angielskim ułomne są m.in. czasowniki modalne.

Od czasowników ułomnych należy odróżnić czasowniki nie występujące w określonych formach ze względów semantycznych (znaczeniowych). Na przykład polski czasownik dnieć, który ze względu na swoje znaczenie występuje tylko w użyciu nieosobowym lub w przenośnym użyciu w trzeciej osobie (np. Dnieją nowe czasy.), nie jest czasownikiem ułomnym, gdyż teoretycznie możliwe jest utworzenie pozostałych form gramatycznych (nie używa się ich tylko ze względów znaczeniowych).