Czechosłowacki Kościół Husycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czechosłowacki Kościół Husycki
Církev československá husitská
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Katolicyzm
   └ Modernizm katolicki
Ustrój kościelny episkopalno-synodalny
Prądy teologiczne katolicki liberalizm
Siedziba Praga
Zwierzchnik
• tytuł zwierzchnika
Tomáš Butta
patriarcha
Zasięg geograficzny Czechy
Słowacja
Członkostwo Światowa Rada Kościołów
Strona internetowa
Kościół św. Mikołaja w Pradze, główna świątynia CČSH
Kościół CČSH w Ołomuńcu-Černovíře
Kaplica CČSH w Hostivici

Czechosłowacki Kościół Husycki (cz. Církev československá husitská, CČSH) – wspólnota religijna w Czechach i na Słowacji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstanie Husyckiego Kościoła Czechosłowackiego związane było z kryzysem Kościoła katolickiego w Czechach, w którym do 1918 roku episkopat stanowił lojalną podporę rządów dynastii Habsburgów.

Niezadowolenie społeczne po rozpadzie Austro-Węgier było wyrażane w Czechosłowacji przez ruch Precz od Rzymu. Znalazł on wsparcie w grupie nastawionych modernistycznie księży katolickich, dążących do reform kościelnych. Duchowni ci zrzeszeni w stowarzyszenie Jednota postulowali: wprowadzenie języków narodowych do liturgii, zniesienie obowiązkowego celibatu księży i dopuszczenie przedstawicieli wiernych w rządach Kościołem.

Na początku 1920 roku część sympatyków ruchu Precz od Rzymu oraz wspierający ich duchowni postanowili ostatecznie zerwać jedność z Kościołem katolickim nie widząc szans na uznanie swoich postulatów. W wyniku schizmy powstał narodowy Kościół Czechosłowacki, zorganizowany w patriarchat, który w początkach odwoływał się do tradycji i dorobku: św. Cyryla i św. Metodego, św. Wacława, husytyzmu i braci czeskich. Sympatyzował również z prawosławiem. Z czasem jednak od lat 30. XX wieku zbliżył się do haseł i doktryny protestantyzmu.

W 1924 roku w Kościele Czechosłowackim na skutek różnic w poglądach liderów nad przyszłością wspólnoty doszło do rozłamu. Wyodrębnił się z niego Kościół Prawosławny Czechosłowacji. Po śmierci pierwszego patriarchy Karela Farskýego Kościół zaczął się jeszcze bardziej liberalizować. W 1948 roku dopuścił do święceń duchownych kobiety. Od 2000 roku ordynuje kobiety na biskupki. W 1971 roku przyjął nazwę Czechosłowacki Kościół Husycki.

W 2005 roku w Czechosłowackim Kościele Husyckim doszło do kryzysu w strukturach hierarchii kościelnej. Powodem zamieszania było wzajemne oskarżenie się biskupów o złe zarządzanie majątkiem wspólnoty i nieczyste interesy. W konsekwencji spór zakończył się ustąpieniem z urzędu VII patriarchy Jana Schwarza[1]. W 2006 roku natomiast kościołem szeroko zainteresowały się czeskie media, gdy wyszedł na jaw skandal obyczajowy z udziałem biskupa praskiego CČSH Karela Bicana[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Czechosłowacki Kościół Husycki ma ustrój episkopalno-synodalny. Administracyjnie podzielony jest na sześć diecezji, z których pięć znajduje się na terenie Czech (Brno, Praga, Hradec Králové, Ołomuniec, Pilzno) i jedna na Słowacji (Bratysława).

Patriarchowie[edytuj | edytuj kod]

Kościół Czechosłowacki (1921-1971)

Czechosłowacki Kościół Husycki (od 1971)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy