Czechosłowacki Kościół Husycki
| Czechosłowacki Kościół Husycki | |||||||||
| Církev československá husitská | |||||||||
| Klasyfikacja systematyczna wyznania | |||||||||
| Chrześcijaństwo └ Katolicyzm └ Modernizm katolicki |
|||||||||
| Ustrój kościelny | episkopalno-synodalny | ||||||||
| Prądy teologiczne | katolicki liberalizm | ||||||||
| Siedziba | Praga | ||||||||
| Zwierzchnik • tytuł zwierzchnika |
Tomáš Butta patriarcha |
||||||||
| Zasięg geograficzny | Czechy Słowacja |
||||||||
| Członkostwo | Światowa Rada Kościołów | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
Czechosłowacki Kościół Husycki (cz. Církev československá husitská, CČSH) - wspólnota religijna w Czechach i na Słowacji
Spis treści |
Historia [edytuj]
Powstanie Husyckiego Kościoła Czechosłowackiego związane było z kryzysem Kościoła katolickiego w Czechach, w którym do 1918 roku episkopat stanowił lojalną podporę rządów dynastii Habsburgów.
Niezadowolenie społeczne po rozpadzie Austro-Węgier było wyrażane w Czechosłowacji przez ruch Precz od Rzymu. Znalazł on wsparcie w grupie nastawionych modernistycznie księży katolickich, dążących do reform kościelnych. Duchowni ci zrzeszeni w stowarzyszenie Jednota postulowali: wprowadzenie języków narodowych do liturgii, zniesienie obowiązkowego celibatu księży i dopuszczenie przedstawicieli wiernych w rządach Kościołem.
Na początku 1920 roku część sympatyków ruchu Precz od Rzymu oraz wspierający ich duchowni postanowili ostatecznie zerwać jedność z Kościołem katolickim nie widząc szans na uznanie swoich postulatów. W wyniku schizmy powstał narodowy Kościół Czechosłowacki, zorganizowany w patriarchat, który w początkach odwoływał się do tradycji i dorobku: św. Cyryla i św. Metodego, św. Wacława, husytyzmu i braci czeskich. Sympatyzował również z prawosławiem. Z czasem jednak od lat 30. XX wieku zbliżył się do haseł i doktryny protestantyzmu.
W 1924 roku w Kościele Czechosłowackim na skutek różnic w poglądach liderów nad przyszłością wspólnoty doszło do rozłamu. Wyodrębnił się z niego Kościół Prawosławny Czechosłowacji. Po śmierci pierwszego patriarchy Karela Farskýego Kościół zaczął się jeszcze bardziej liberalizować. W 1948 roku dopuścił do święceń duchownych kobiety. Od 2000 roku ordynuje kobiety na biskupki. W 1971 roku przyjął nazwę Czechosłowacki Kościół Husycki.
W 2005 roku w Czechosłowackim Kościele Husyckim doszło do kryzysu w strukturach hierarchii kościelnej. Powodem zamieszania było wzajemne oskarżenie się biskupów o złe zarządzanie majątkiem wspólnoty i nieczyste interesy. W konsekwencji spór zakończył się ustąpieniem z urzędu VII patriarchy Jana Schwarza[1]. W 2006 roku natomiast kościołem szeroko zainteresowały się czeskie media, gdy wyszedł na jaw skandal obyczajowy z udziałem biskupa praskiego CČSH Karela Bicana[2].
Charakterystyka [edytuj]
Czechosłowacki Kościół Husycki ma ustrój episkopalno-synodalny. Administracyjnie podzielony jest na sześć diecezji, z których pięć znajduje się na terenie Czech (Brno, Praga, Hradec Králové, Ołomuniec, Pilzno) i jedna na Słowacji (Bratysława).
Patriarchowie [edytuj]
Kościół Czechosłowacki (1921-1971)
- 1924-1927 Karel Farský
- 1927-1942 Gustav Adolf Procházka
- 1942-1946 vacat (rząd Protektoratu Czech i Moraw zabronił wyboru patriarchy)
- 1946-1961 František Kovář
Czechosłowacki Kościół Husycki (od 1971)
- 1961-1990 Miroslav Novák
- 1991-1994 Vratislav Štěpánek
- 1994-2001 Josef Špak
- 2001-2005 Jan Schwarz
- 2005-2006 vacat (administratorem Kościoła był biskup kralovehradecki CČSH Štěpán Klásek)
- od 2006 Tomáš Butta
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Czechosłowacki Kościół Husycki
- Diecezja brneńska CČSH
- Diecezja kralovehradecka CČSH
- Diecezja ołomuniecka CČSH
- Diecezja praska CČSH
- Husycki Wydział Teologiczny na Uniwersytecie Karola w Pradze
