Czepota puszysta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czepota puszysta
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd goryczkowce
Rodzina marzanowate
Rodzaj czepota
Gatunek czepota puszysta
Nazwa systematyczna
Uncaria tomentosa (Willd.)ex Schult.)DC.
Prodr. 4:349. 1830
Synonimy

Nauclea tomentosa Willd. ex Schult.[2]

Czepota puszysta (Uncaria tomentosa, Willd., DC.), zwana też zwyczajowo vilcacora[a] i kocim pazurem (z hiszp. Uña de Gato)[3][4]gatunek pnącza należący do rodziny marzanowatych (Rubiaceae Juss.). Pochodzi z północnej i zachodniej części Ameryki Południowej, Środkowej i Karaibów[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Duża liana dorastająca do 30 m wysokości.
Łodyga
Czworokanciasta, młoda omszone, starsza naga.
Liście
Sercowate do jajowatych, krótkoogonkowe z czerwonawym nerwem głównym i dwoma kolcami u nasady.
Kwiaty
Zebrane w główkowate kwiatostany, wyrastające z kątów liści. Korona nietrwała, pomarańczowa, do 8 mm długości, pręciki cztery, słupek jeden.
Owoc
Torebka.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina lecznicza: Stosowana od wieków przez plemiona indiańskie ze względu na swoje właściwości lecznicze. Zwiększa odporność organizmu dzięki obecności alkaloidów oksoindolowych pobudzających zwiększanie ilości fagocytów i wykazującą zdolność hamowania agregacji płytek krwi[potrzebne źródło].
    • Surowiec zielarski: Liście, kora i korzeń z których produkuje się preparaty.
    • Leki: W Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, gdzie szerzej przebadano substancje aktywne czepoty, niektóre preparaty otrzymywane z tej rośliny dopuszczono do handlu jako tzw. suplementy żywieniowe. Podobnie w Polsce, choć preparaty z tej rośliny nie są uznane za leki, występują na rynku jako suplementy diety, na przykład w herbatach ziołowych, w paście do zębów lub kapsułkach dostępnych nie tylko w sklepach zielarskich, ale także w aptekach.

Uwagi

  1. Wg strony dziennikarza Romana Warszewskiego – nazwa sztuczna wymyślona przez niego w 1999

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-27].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  3. Katarzyna Żurawska (red.): Ziołolecznictwo amazońskie i andyjskie. Gdańsk: Tower Press, 2001, s. 141-143. ISBN 83-87342-41-6.
  4. Ben-Erik van Wyk, Michael Wink: Rośliny lecznicze świata. Wrocław: MedPharm, 2008, s. 330. ISBN 978-83-60466-51-3.