Czerń PN

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czerń brylantowa PN
Czerń brylantowa PN
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C28H17N5Na4O14S4
Masa molowa 867,68 g/mol
Wygląd czarny lub niebieskofioletowy proszek
Identyfikacja
Numer CAS 2519-30-4
PubChem 5359750[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Czerń brylantowa PN (E151) − organiczny związek chemiczny, dwuazowy barwnik spożywczy, który rozpuszczony w wodzie daje granatowo-fioletowe zabarwienie. Znajduje zastosowanie w barwieniu niektórych wyrobów cukierniczych oraz napojów spirytusowych. Jest zakazany w Stanach Zjednoczonych[3].

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 1-5 mg/kg ciała[1].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W przemyśle spożywczym używana do barwienia ciast w proszku z czarną porzeczką, jogurtów (zwłaszcza pitnych), ajerkoniaku, sosu brązowego oraz kawioru.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Negatywnie wpływa na nerki. Może wywoływać typowe dla barwników azowych działanie niepożądane[3]. W jelitach, może być przekształcony przez bakterie do prawdopodobnie niebezpiecznych składników[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Food-Info.net: E151:Czerń brylantowa PN (pol.). [dostęp 2010-10-08].
  2. Czerń PN – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. 3,0 3,1 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336. ISBN 978-83-7243-529-3.