Czerwień (Białoruś)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czerwień
Herb Flaga
Herb Czerwienia Flaga Czerwienia
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of Minsk Voblast.svg miński
Populacja (2010)
• liczba ludności

10100[1]
Nr kierunkowy +375 1714
Kod pocztowy 223232
Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mińskiego
Czerwień
Czerwień
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Czerwień
Czerwień
Ziemia 53°42′28″N 28°25′56″E/53,707778 28,432222
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Białoruś

Czerwień (biał. Чэрвень – czerwiec) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu czerwieńskiego. Do 18 września 1923 nosił nazwę Ihumeń (biał. Ігумен, igumen); 10,1 tys. mieszkańców (2010).

W 1909 roku, w czasie wyborów samorządowych, do rady miejskiej zostało wybranych 6 Rosjan, 3 Polaków i 1 Żyd[2].

W pobliskim lesie znajdują się masowe groby więźniów narodowości białoruskiej, polskiej i litewskiej przyprowadzonych z Mińska po agresji niemieckiej i zabitych przez NKWD. Na grobach ustawiono kilka pomników, m.in. autorstwa miejscowego rzeźbiarza Gienadija Matusewicza[3], i tablic pamiątkowych. Od 1991 w końcu czerwca odbywają się tam uroczystości, niechętnie widziane przez obecne władze białoruskie.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Lipińska G., Jeśli zapomnę o nich..., 1990
  • Stankiewicz-Januszczak, J., Marsz śmierci - ewakuacja więźniów z Mińska do Czerwieni 24-27 czerwca 1941 r., Volumen (1999)
  • Stankiewicz-Januszczak J., Dziś mówię ludziom, co mówiłam Bogu..., ISBN 83-914184-9-9
  • Petruitis J., Kaip jie mus sušaudė, Kaunas, 1942, 1990 (lit.)
  • Tumas J. Kelias į Červenę, Vilnius, 1990 (lit.)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dariusz Tarasiuk: Między nadzieją a niepokojem. Działalność społeczno-kulturalna i polityczna Polaków na wschodniej Białorusi w latach 1905–1918. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2007, s. 211. ISBN 978-83-227-2629-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]