Czesław Cywiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Justyn Cywiński
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1926
Wilno
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, Operacja „Ostra Brama”
Późniejsza praca inżynier
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Grób Czesława Cywińskiego
Tablica upamiętniająca Czesława Cywińskiego na budynku PAST-y w Warszawie

Czesław Justyn Cywiński (ur. 10 marca 1926 w Wilnie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – kombatant, żołnierz AK, podpułkownik WP (pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika)[1], inżynier, prezes Zarządu Głównego Światowego Związku Żołnierzy AK, współinicjator wielu akcji upamiętniających działalność AK w całym kraju.

Podejmował działania prowadzące do kształtowania postaw patriotycznych, poprzez wydawnictwa, sesje historyczne, zakładanie klubów historycznych i produkcje filmów dokumentalnych o tematyce walk o niepodległość, jak również w zakresie zapewnienia opieki socjalnej i medycznej weteranom AK.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność niepodległościową podczas II wojny światowej rozpoczął jako gimnazjalista w organizacji wileńskiej Związku Wolnych Polaków. Pełnił tam role wywiadowcze. Następnie w 1 Wileńskiej Brygadzie AK Juranda. Uczestnik operacji Ostra Brama. Aresztowany w 1944 r. przez wkraczających na ziemie polskie Sowietów. Zakończył wojnę w stopniu kaprala podchorążego.

Wywieziony do łagru, gdzie spędził 2 lata. Po powrocie do kraju ukończył politechnikę i został inżynierem budownictwa. Był Honorowym Obywatelem miasta stołecznego Warszawy oraz członkiem Rady Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie lotniczej w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[2].

Decyzją Ministra ON Nr 353/KADR z dnia 15 kwietnia 2010 został pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika[1].

27 kwietnia został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Złota Odznaka Zasłużony dla Budownictwa
  • Nagroda Pierwszego Stopnia Ministra Budownictwa za wybitne osiągnięcia w projektowaniu (czterokrotnie)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Pośmiertne awanse i odznaczenia dla ofiar katastrofy pod Smoleńskiem. wp.mil.pl, 15 kwietnia 2010.
  2. Oni byli w roztrzaskanym samolocie. dziennik.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 14 kwietnia 2010].
  3. Uroczystości pogrzebowe Czesława Cywińskiego. gazeta.pl, 27 kwietnia 2010. [dostęp 27 kwietnia 2010].
  4. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  5. Komunikat Nr 163/VI kad.. Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu, 16 kwietnia 2010.
  6. M.P. z 2010 r. Nr 23, poz. 216 – pkt 20.
  7. Lista kombatantów odznaczonych przez Prezydenta RP. prezydent.pl, 2 września 2009.
  8. M.P. z 2006 r. Nr 43, poz. 460 – pkt 29.
  9. M.P. z 2005 r. Nr 8, poz. 127 – pkt 44.