Czesław Cywiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czesław Justyn Cywiński
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1926
Wilno
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, Operacja „Ostra Brama”
Późniejsza praca inżynier
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Partyzancki Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Grób Czesława Cywińskiego
Tablica upamiętniająca Czesława Cywińskiego na budynku PAST-y w Warszawie

Czesław Justyn Cywiński (ur. 10 marca 1926 w Wilnie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – kombatant, żołnierz AK, podpułkownik WP (pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika)[1], inżynier, prezes Zarządu Głównego Światowego Związku Żołnierzy AK, współinicjator wielu akcji upamiętniających działalność AK w całym kraju.

Podejmował działania prowadzące do kształtowania postaw patriotycznych, poprzez wydawnictwa, sesje historyczne, zakładanie klubów historycznych i produkcje filmów dokumentalnych o tematyce walk o niepodległość, jak również w zakresie zapewnienia opieki socjalnej i medycznej weteranom AK.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność niepodległościową podczas II wojny światowej rozpoczął jako gimnazjalista w organizacji wileńskiej Związku Wolnych Polaków. Pełnił tam role wywiadowcze. Następnie w 1 Wileńskiej Brygadzie AK Juranda. Uczestnik operacji Ostra Brama. Aresztowany w 1944 r. przez wkraczających na ziemie polskie Sowietów. Zakończył wojnę w stopniu kaprala podchorążego.

Wywieziony do łagru, gdzie spędził 2 lata. Po powrocie do kraju ukończył politechnikę i został inżynierem budownictwa. Był Honorowym Obywatelem miasta stołecznego Warszawy oraz członkiem Rady Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie lotniczej w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[2].

Decyzją Ministra ON Nr 353/KADR z dnia 15 kwietnia 2010 został pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika[1].

27 kwietnia został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Złota Odznaka Zasłużony dla Budownictwa
  • Nagroda Pierwszego Stopnia Ministra Budownictwa za wybitne osiągnięcia w projektowaniu (czterokrotnie)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Pośmiertne awanse i odznaczenia dla ofiar katastrofy pod Smoleńskiem. wp.mil.pl, 15 kwietnia 2010.
  2. Oni byli w roztrzaskanym samolocie. dziennik.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 14 kwietnia 2010].
  3. Uroczystości pogrzebowe Czesława Cywińskiego. gazeta.pl, 27 kwietnia 2010. [dostęp 27 kwietnia 2010].
  4. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  5. Komunikat Nr 163/VI kad.. Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu, 16 kwietnia 2010.
  6. M.P. z 2010 r. Nr 23, poz. 216 – pkt 20.
  7. Lista kombatantów odznaczonych przez Prezydenta RP. prezydent.pl, 2 września 2009.
  8. M.P. z 2006 r. Nr 43, poz. 460 – pkt 29.
  9. M.P. z 2005 r. Nr 8, poz. 127 – pkt 44.