Czesław Madajczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czesław Madajczyk
Data i miejsce urodzenia 25 października 1919
Polska Jarocin
Data i miejsce śmierci 15 lutego 2008
Polska Warszawa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy

Czesław Madajczyk (ur. 27 maja 1921 w Jarocinie, zm. 15 lutego 2008 w Warszawie) – polski historyk, polityk, nauczyciel akademicki, przed rokiem 1989 członek grona historyków publikujących prace historyczne w PRL.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1939 ukończył Gimnazjum Humanistyczne w Jarocinie, a w 1947 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1955 został docentem, w 1963 profesorem nadzwyczajnym, a w 1972 profesorem zwyczajnym.

W okresie 1954–1958 wykładał w Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR, a od 1954 do 1956 w Wojskowej Akademii Politycznej[1].

Był profesorem Instytutu Historii PAN w Warszawie. Od 1979 był członkiem korespondentem PAN, od 1991 członkiem rzeczywistym Akademii. Przewodniczył Komisji Historii I i II Wojny Światowej w latach 1980–1995. Był wiceprezesem Międzynarodowego Komitetu Historii II Wojny Światowej, a w latach 1982-1995 członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii Europy w Moguncji. Był także założycielem i redaktorem kwartalnika Dzieje Najnowsze oraz członkiem zespołów redakcyjnych następujących publikacji: "Kwartalnik Historyczny", "Polski Słownik Biograficzny", "Miesięcznik Literacki", "Słownik polskich towarzystw naukowych", "Rocznik Nauk Politycznych". W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

Niektórzy historycy zarzucają mu polityczne zaangażowanie i dyspozycyjność w stosunku do władz komunistycznych[2][3].

Wydał ponad 600 prac z zakresu najnowszej historii Polski i Europy. Do dnia dzisiejszego jest autorem jedynej, cenionej także poza Polską, syntezy niemieckiej polityki okupacyjnej w Polsce w okresie II wojny światowej pt. Polityka III Rzeszy w okupowanej Polsce. Prowadził badania nad kulturą w latach wojny (Inter Arma non silent Musae. The War and the Culture 1939-1945 1939-1945). Pod jego redakcją wydany został kilkutomowy zbiór dokumentów o Powstaniu Warszawskim (Ludność cywilna w Powstaniu Warszawskim]. Nie straciły na znaczeniu także badania nad Generalnym Planem Wschodnim (Vom Generalplan Ost zum Generalsiedlungsplan). W 1989 wydał piblkację dotyczącą zbrodni katyńskiej.

W 1948 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Do 1990 był członkiem polsko-radzieckiej partyjnej komisji historyków PZPR i KPZR.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W okresie PRL otrzymał m.in. nagrody państwowe II stopnia w 1972 i 1986, Nagrodę MON, Nagrodę Sekretarza Naukowego PAN, Krzyż Kawalerski oraz Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Order Sztandaru Pracy II klasy.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Stanisława i Heleny z domu Nicke. Z małżeństwa z Zofią Wojtasińską miał dwóch synów: profesora historii Piotra i Jacka. Mieszkał w Warszawie.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Polityka III Rzeszy w okupowanej Polsce, , t. I, II, Wyd. PWN, Warszawa 1970
    • Die Okkupationspolitik Nazideutschlands in Polen 1939-1945, Akademie-Verlag, Berlin 1987 (skrócona wersja w języku niemieckim)
  • Inter Arma non silent Musae. The War and the Culture 1939-1945 1939-1945, PIW, Warszawa 1977
  • Kultura europejska a faszyzm, Warszawa 1979
  • Ludność cywilna w Powstaniu Warszawskim (red.), PIW, Warszawa 1974
  • Faszyzm i okupacje 1938–1945. Wykonywanie okupacji przez państwa Osi w Europie, t. I-II. Warszawa 1983
  • Dramat katyński, Warszawa 1989
  • Generalny Plan Wschodni. Zbiór dokumentów, pod red. Cz. Madajczyka, Warszawa 1990
  • Vom Generalplan Ost zum Generalsiedlungsplan, Saur, München - New Providence - London - Paris 1994

Przypisy

  1. Jerzy Wiatr w Trybuna Szczególne zwierciadło (archiwum). trybuna.com.pl.
  2. [1] Tajne oblicze GL-PPR. Zebrane i wydane przez Marka J. Chodakiewicza i Piotra Gontarczyka
  3. "A od kogo mieli się uczyć dzisiejsi młodzi historycy? Od dyżurnego komunisty gomułkowca Czesława Madajczyka, w którego sztandarowej pracy trudno odróżnić, co jest ściągnięte z dokumentów Delegatury Rządu, a co jest jego własną "oryginalną" analizą, bo naukowiec ten był tak oszczędny w przypisach?" Marka J. Chodakiewicza rozmowa z Małgorzatą Rutkowską. Polonica

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]