Czesław Piątas

Czesław Piątas
gen. Czesław Piątas
generał
Data i miejsce urodzenia	20 marca 1946 Hausach, Niemcy
Przebieg służby
Lata służby	1965–2006
Stanowiska	szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Czesław Piątas (ur. 20 marca 1946 w Hausach w Niemczech) – polski wojskowy, generał Wojska Polskiego, wykładowca akademicki. Były szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, od 2008 do 2011 sekretarz stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej.

Życiorys

W 1965 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Nowym Tomyślu. Po ukończeniu w 1968 Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu został skierowany do 8 Drezdeńskiego Pułku Czołgów Średnich 11 Dywizji Pancernej w Żaganiu na stanowisko dowódcy plutonu czołgów. Od 1972 był dowódcą kompanii czołgów w 8 Pułku Czołgów. W latach 1974–1977 studiował w Akademii Wojsk Pancernych ZSRR im. Marszałka Rodiona Malinowskiego, którą ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Z kolei wyznaczono go na stanowisko pomocnika szefa wydziału operacyjnego sztabu 11 Dywizji Pancernej w Żaganiu. Od 1978 służył w 3 Drezdeńskim Pułku Czołgów Średnich 11 Dywizji Pancernej jako szef sztabu – zastępca dowódcy jednostki. W latach 1980–1986 dowodził 10 Pułkiem Czołgów w 10 Dywizji Pancernej, w której pełnił również funkcję szefa sztabu.

Po ukończeniu w 1982 Akademii Sztabu Generalnego ZSRR służył w dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego, a następnie został mianowany dowódcą 4 Dywizji Zmechanizowanej.

W 1992 otrzymał awans do stopnia generała brygady. Krótko służył w dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego jako zastępca szefa Sztabu, po czym objął stanowisko szefa Sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

W 1999 ukończył Wyższą Szkołę Wojenną (National War College) w USA i został mianowany zastępcą szefa Sztabu Generalnego WP. 15 sierpnia tego samego roku otrzymał z rąk Aleksandra Kwaśniewskiego awans do stopnia generała dywizji.

28 września 2000 został powołany na urząd szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego i awansowany do stopnia generała broni. Z dniem 15 sierpnia 2002 mianowano go na stopień generała, najwyższy stopień generalski w Siłach Zbrojnych RP. 31 stycznia 2006 został odwołany z funkcji szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego i odszedł do rezerwy (na własną prośbę).

28 stycznia 2008 objął stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Został odwołany z tej funkcji 4 sierpnia 2011. W 2012 został wykładowcą w Katedrze Bezpieczeństwa Narodowego Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych.

Awanse

• podporucznik – 1968
• porucznik – 1971
• kapitan – 1975
• major – 1979
• podpułkownik – 1982
• pułkownik – 1986
• generał brygady – 1992
• generał dywizji – 15 sierpnia 1999
• generał broni – 28 września 2000
• generał – 15 sierpnia 2002

Odznaczenia

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2001)
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Złoty Krzyż Zasługi
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
• Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
• Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"
• Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
• Komandoria Legii Honorowej I stopnia (USA)
• Krzyż Komandorski Legii Honorowej (Francja)
• Krzyż Zasługi I stopnia (Czechy)
• Legia Zasług Tureckich Sił Zbrojnych (Turcja)

Źródła

• Nota biograficzna na stronie MON
• Karta ewidencyjna Departamentu Kadr MON

Poprzednik gen. broni Henryk Szumski

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego 2000–2006

Następca gen. broni Mieczysław Cieniuch (p.o.)