Czesław Wycech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Czesław Wycech
Czesław Wycech.jpg
Data i miejsce urodzenia 20 lipca 1899
Wilczogęby
Data i miejsce śmierci 26 maja 1977
Warszawa
Marszałek Sejmu PRL
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania od 20 lutego 1957
do 11 lutego 1971
Poprzednik Jan Bohdan Dembowski
Następca Dyzma Gałaj
Minister oświaty
Okres urzędowania od 28 czerwca 1945
do 5 lutego 1947
Poprzednik Stanisław Skrzeszewski
Następca Stanisław Skrzeszewski
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Czesława Wycecha i jego żony Anny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008

Czesław Wycech (ur. 20 lipca 1899 we wsi Wilczogęby (gm. Sadowne, pow. Węgrów), zm. 26 maja 1977 w Warszawie) – działacz ruchu ludowego, nauczyciel, historyk, marszałek Sejmu PRL, minister oświaty.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w rodzinie chłopskiej, w 1926 ukończył Instytut Nauczycielski w Warszawie. Od 1918 należał do partii ludowych – PSL „Wyzwolenie”, od 1931 do SL, od 1945 do PSL, od 1949 do ZSL. Brał udział w pracach kierownictwa tych partii – w latach 1946–1949 członek Rady Naczelnej PSL, w latach 1946–1947 członek Naczelnego Komitetu Wykonawczego PSL, w 1947 członek Centralnego Komitetu Lewicy PSL, w latach 1947–1949 członek Prezydium NKW PSL; w latach 1949–1973 członek NKW (w 1956 zrezygnowano z członu "wykonawczy") ZSL, w latach 1949–1971 członek Prezydium NKW ZSL. Obok pracy w ciałach zbiorowych stronnictw był także powoływany na indywidualne funkcje – w 1947 zastępca przewodniczącego Centralnego Komitetu Lewicy PSL, w latach 1947–1948 wiceprezes NKW PSL, w latach 1948–1949 prezes Rady Naczelnej PSL, w latach 1949–1962 wiceprezes NKW ZSL (z przerwą marzec-październik 1956), a w latach 1962–1971 prezes NK ZSL.

Po studiach pracował jako nauczyciel; udzielał się również jako działacz oświatowy. Uczestnik działalności konspiracyjnej w okresie okupacji, był członkiem kierownictwa Tajnej Organizacji Nauczycielskiej; w latach 1941–1945 dyrektor Departamentu Oświaty i Kultury Delegatury Rządu na Kraj; w latach 1944–1945 prezes Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego; a w latach 1945–1947 minister oświaty w Rządzie Jedności Narodowej.

W latach 1950–1953 wiceprezes Zarządu Centralnego Związku Spółdzielczego, w latach 1953–1957 naczelny dyrektor Państwowego Wydawnictwa Rolniczego i Leśnego. W latach 1956–1957 zastępca przewodniczącego Rady Państwa, a w latach 1957–1971 marszałek Sejmu.

W latach 1945–1972 poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III, IV i V kadencji; w 1947 przewodniczący Klubu Poselskiego Lewicy PSL, w latach 1947–1949 Klubu Poselskiego PSL; ponadto przewodniczył Komisji Oświaty i Nauki Sejmu Ustawodawczego (1949–1952). W latach 1958–1971 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu; w latach 1957–1974 prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

W 1955 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1], a w 1959 Orderem Budowniczych Polski Ludowej.

Pochowany z honorami 30 maja 1977 r. na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Przed uroczystością pogrzebową trumna wystawiona była na widok publiczny w Sali Kolumnowej Pałacu Prymasowskiego. W pogrzebie udział wzięli członkowie Biura Politycznego KC PZPR Edward Babiuch i Józef Tejchma oraz sekretarze KC PZPR Andrzej Werblan i Zdzisław Żandarowski, członkowie kierownictwa NK ZSL z prezesem Stanisławem Gucwą, członkowie kierownictwa CK Stronnictwa Demokratycznego, członkowie Rady Państwa, delegacje wojewódzkich komitetów ZSL. Trumnę poprzedzały poczty sztandarowe KC PZPR, NK ZSL, CK SD oraz komitetów ZSL województw bydgoskiego, chełmskiego, lubelskiego, siedleckiego i warszawskiego.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Nauczycielstwo w walce o demokrację (1947)
  • Materiały do dziejów ruchu ludowego (1949)
  • Z przeszłości ruchów chłopskich, 1768–1861 (1952)
  • Ks. Piotr Ściegienny (1953)
  • Powstanie chłopskie w roku 1846 (1955)
  • 60 lat ruchu ludowego (1957)
  • Podstawowe zagadnienia społeczno-polityczne ruchu ludowego (1958)
  • Polityczna myśl ludowa w świetle programów stronnictw chłopskich (1959)
  • Aktualne zadania polityczne i organizacyjne zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (1962)
  • Społeczna gospodarka rolna w polskiej myśli politycznej (1963)
  • Z dziejów tajnej oświaty w latach okupacji 1939–1945 (1964)
  • Wincenty Witos w świetle własnej twórczości pisarskiej (1966)
  • Towarzystwo Oświaty Demokratycznej «Nowe Tory» 1931–1939 (1966)

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]