KW (czołg)
Czołgi KW to seria czołgów ciężkich produkowanych w czasie II wojny światowej w Związku Radzieckim nazwanych na cześć rosyjskiego dowódcy i polityka Klimenta Woroszyłowa. W momencie ataku Niemiec na Związek Radziecki były to jedyne czołgi ciężkie produkowane seryjnie na świecie.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Po raczej kiepskich doświadczeniach z wielowieżowym czołgiem T-35, radzieccy projektanci zaczęli pracować nad następnym modelem czołgu ciężkiego. Jednym z głównych projektów był SMK, w którym zmniejszono liczbę wież z pięciu do dwóch. Zamówiono dwa prototypy jednak jeszcze przed ich powstaniem zdecydowano, aby jeden z nich zbudować z pojedynczą wieżą ale z grubszym opancerzeniem. Nowo powstały jednowieżowy czołg był pierwszym prototypem KW.
Po wybuchu wojny zimowej, SMK, KW i T-100 zostały wysłane na front w celu przeprowadzenia testów w warunkach bojowych. Grube opancerzenie KW okazało się być wysoce odporne na fińską broń przeciwpancerną, a KW pokazał swoją wyższość nad pozostałymi projektami i został wkrótce wdrożony do produkcji – w wersji KW-1 (uzbrojonej w armatę 76.2 mm) i KW-2 (uzbrojonej w haubicę 152 mm).
Gruby pancerz KW czynił go praktycznie nie do zniszczenia przez ówczesne działa przeciwpancerne, jednak czołg ten miał wiele wad konstrukcyjnych. Był bardzo powolny i mało zwrotny, a przy tym był uzbrojony w to samo działo co czołgi średnie. Największym problemem była jednak wysoka zawodność tych czołgów i więcej z nich po prostu się zepsuło niż zostało uszkodzonych przez przeciwnika. Na przykład skrzynia biegów była tak kiepsko zaprojektowana i zbudowana, że kierowcy byli zmuszeni używać młotków aby zmienić bieg.
W momencie inwazji na Związek Radziecki Armia Czerwona była wyposażona w 639 KW-1. W momencie wybuchu wojny żaden niemiecki czołg ani działo przeciwpancerne nie było w stanie spenetrować grubego pancerza KW, do ich zniszczenia potrzebna była pomoc lotnictwa lub artylerii. Jedynie słynne niemieckie działo 88 mm było w stanie przebić gruby pancerz tego czołgu.
Z powodu wysokiej wartości bojowej postanowiono kontynuować produkcję serii KW. Wprowadzono standaryzację części i KW miał teraz taki sam silnik, działo i transmisję jak T-34. W czasie trwania wojny pancerz KW był wzmacniany w miarę jak wzrastała efektywność niemieckiej broni przeciwpancernej. Nowy wariant czołgu został nazwany KW-1 M1942 (KW-1C). Był on bardzo dobrze opancerzony, ale jeszcze bardziej powolny i trudniejszy do manewrowania niż jego poprzednik.
Następna wersja, KW-1s była znacznie szybsza, ale aby uzyskać zwiększenie prędkości poświęcono sporo opancerzenia. To praktycznie wyeliminowało jedyną przewagę jaką KW-1 posiadał nad T-34, który był zdecydowanie tańszy w produkcji.
Ostatnią wersją KW była krótka seria KW-85 w której wykorzystano kadłub KW-1s, z wieżą zaprojektowaną do czołgu IS-1 (który jeszcze nie wszedł do produkcji) i z działem D-5T (tym samym jakie używał T-34/85). Wysokie zapotrzebowanie na tę armatę spowolniło produkcję KW-85, a produkcja całej serii została zakończona w 1944 wejściu do produkcji seryjnej IS-2.
[edytuj] Warianty
NB: W czasie wojny Rosjanie nie mieli oficjalnych nazw dla różnych modeli KW-1, a oznaczenia jak "M1939" (Model 1939, po rosyjsku "Obr.1939") pojawiły się dopiero po wojnie w publikacjach wojskowych. Oznaczenia w rodzaju "KW-1A" były używane tylko przez armię niemiecką.
[edytuj] KW-1 "M1939" (141)
Pierwszy model produkcyjny, plagą tych czołgów były częste awarie, same czołgi jednak okazały się praktycznie niezniszczalne w czasie wojny zimowej. Uzbrojone były w armatę L-11, większość z nich nie posiadała karabinu maszynowego zamontowanego w kadłubie.
[edytuj] KW-1 "M1940"
Typ z nowym działem F-32. Główny model produkcyjny, nazywany przez Niemców "KW-1A".
[edytuj] KW-1E (z ekranami)
"KW-1A" z blachami stalowymi ("ekranem") jako doraźną formą pogrubienia pancerza, nazywany także "KW-1e M1940".
[edytuj] KW-1 "M1941"
Opancerzenie pogrubione o 65-95 mm. Wieża ze stali lanej, późniejsze wersje uzbrojone w nową armatę ZiS-8 z dłuższą lufą. Niemieckie oznaczenie "KW-1P".
[edytuj] KW-1 "M1942"
Zwiększone opancerzenie, mocniejszy silnik. Niemieckie oznaczenie "KW-1C".
[edytuj] KW-1s (1370)
Lżejsza wersja w produkcji od końca 1942, szybsza ale za to z cieńszym pancerzem.
[edytuj] KW-2 (334)
Wersja uzbrojona w haubicę 152 mm, pierwsza wersja KW-2 była produkowana w tym samym czasie i bazowała na tym samym podwoziu co KW-1. Ze względu na rozmiary haubicy 152 mm, czołg ten był wyższy i wolniejszy od KW-1. Druga wersja KW-2B była produkowana w oparciu o model K-1A.
[edytuj] KW-8 (42)
KW-1 uzbrojony w miotacz ognia ATO-41 umieszczony w wieży obok karabinu maszynowego. Główne uzbrojenie czołgu zostało zamienione na mniejsze działo M1932 o kalibrze 45 mm.
[edytuj] KW-8s (25)
Odmiana KW-1s uzbrojona w miotacz ognia i działo o kalibrze 50 mm. Używane przez BundesMoher Krix w latach 1941-1942
[edytuj] KW-85 (130)
KW-1s uzbrojony w działo D-5T o kalibrze 85 mm, ta wersja nie weszła do masowej produkcji na dużą skalę ze względu na duże zapotrzebowanie na armatę D-5T dla T-34.
[edytuj] Inne pojazdy na podwoziu KW
[edytuj] Linki zewnętrzne
- LemaireSoft
- Dane taktyczno-techniczne KW-1 M39 KW-1e M40 KW-1 M41 KW-1S KW-85 KW-2
- Russian Battlefield KW-1 KW-1S KW-2 KW-8/KW-8S KW-85
|
|||||||||||||||||||||||
