Czoło fali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Czoło fali – miejsce geometryczne punktów o tej samej fazie drgań w przestrzeni objętej zaburzeniem falowym. Jeżeli źródło fali jest punktowe, to czołem fali w przestrzeni trójwymiarowej izotropowej jest powierzchnia kuli, w przestrzeni dwuwymiarowej - okrąg.

Dla fal aperiodycznych (np. paczki falowej, fali uderzeniowej) to powierzchnia, która jest granicą między częścią zaburzoną, w której rozchodzi się fala, a nie zaburzoną gdzie fala jeszcze nie dotarła. Czoło fali jest pierwszą powierzchnią falową. Jeżeli fala rozchodzi się z punktowego źródła w jednorodnym ośrodku, to w przestrzeni trójwymiarowej czoło fali jest sferą, której promień można określić jako iloczyn czasu oraz prędkości grupowej fali.

Ze względu na kształt czoła fali wyróżnia się fale kuliste, koliste (na płaszczyźnie) i płaskie.