Czteropotencjał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Czteropotencjał, w teorii względności potencjał pola elektrycznego φ oraz potencjał pola magnetycznego A łączy się w czterowektor Aμ zwany czteropotencjałem. Wektory pól E i B są opisywane przez tensor pola elektromagnetycznego, które są opisywane w metryce w szczególnej teorii względności o sygnaturze (+,-,-,-).


A^{\mu} = \left(\frac{\varphi}{c}, \vec{A}\right)
(1)

A_{\mu} =\eta_{\mu\nu}A^{\nu}=\left(\frac{\varphi}{c}, -\vec{A}\right)
(2)

Czteropotencjał pojawia się w hamiltonianie relatywistycznym oraz w równaniach mechaniki kwantowej, np. w równaniu Diraca.