Cztery Wielkie Wynalazki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Cztery wielkie wynalazki | |
| Nazwa chińska | |
| Hanyu pinyin | sì dà fāmíng |
| Zn. tradycyjne | 四大發明 |
| Zn. uproszczone | 四大发明 |
Cztery Wielkie Wynalazki to druk, kompas, papier i proch, które po raz pierwszy pojawiły się w Chinach.
Pierwsze wzmianki o używaniu magnetytu w celu określania kierunków geograficznych pojawiają się w chińskiej literaturze IV w p.n.e.[1]. Wg Michela Westphala Chińczycy używali kompasu od 121 r., a do Europy dotarł w XII w.[2]
Pierwszy był papier wynaleziony wg tradycji w 105 r., ale wytwarzany II w p.n.e. W II w n.e. pojawił się w proch. Druk wynaleziono w VII wieku.
Papier i proch trafiły do Europy drogą lądową, co trwało po kilkaset lat.
Przypisy
- ↑ Robert Temple: Geniusz Chin, Ars Polona, Warszawa, 1994, str. 149-151
- ↑ Michel Westphal: Paleomagnetyzm i własności magnetyczne skał, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1993, ISBN 83-01-11132-1, s. 12
