Cztery klasyczne powieści chińskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cztery klasyczne powieści chińskie (chiń.: 四大名著; pinyin: Sì dà míngzhù) – cztery powieści powszechnie uznawane przez naukowców za najwybitniejsze dzieła literatury chińskiej cesarskich Chin. Wydane w czasach dynastii Ming i dynastii Qing, są znane większości chińskich czytelników. Nie powinny być mylone z Czteroksięgiem konfucjańskim.

Są one jednymi z najdłuższych i najstarszych powieści na świecie[1]. Uważane są za szczytowe osiągnięcie chińskiej powieści klasycznej, które wywarło znaczący wpływ na wiele powieści, sztuk, filmów, gier i innych form rozrywki w całej Azji Wschodniej – Chinach, Korei, Japonii i Wietnamie.


Są to (w porządku chronologicznym):

Polski Uproszczone pismo chińskie Tradycyjne pismo chińskie Hanyu pinyin Autor Data powstania
Opowieści znad brzegów rzek 水浒传 水滸傳 Shuǐhǔ Zhuàn Shi Nai’an XIV wiek
Opowieści o Trzech Królestwach 三国演义 三國演義 Sānguó Yǎnyì Luo Guanzhong XIV wiek
Wędrówka na Zachód 西游记 西遊記 Xīyóujì Wu Cheng’en XVI wiek
Sen czerwonego pawilonu 红楼梦 紅樓夢 Hónglóu Mèng Cao Xueqin XVIII wiek

Przypisy