Czubatka polska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Młody kogut brodaty barwy wielbłądziej

Czubatka polska – rasa kury czubatej. Ich krajem pochodzenia jest Polska.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Pierwotne kury czubate najprawdopodobniej przywędrowały do Polski z południowej Rosji, z koczowniczymi ludami Mongolii. Ówczesne czubatki przypominały kury pawłowskie lub sułtanki. Czubatka polska wędrowała przez Niemcy, Holandię, Anglię do Włoch (Padwy). Uszlachetnione zostały w Holandii, Anglii i w Niemczech. Ptaki które w tym samym czasie w Polsce kury, które często były hodowane na wsiach i dworkach, zostały do dzisiaj prawie w niezmienionej postaci, lecz jest ich bardzo mało, nazwane zostały Czubatką staropolską.

Żywienie[edytuj | edytuj kod]

Styczeń – maj (okres nieśności)

Granulat, gryt (potłuczone muszle ślimaków),twaróg, „sałatka” z selera, podkiełkowane ziarno.

Luty – lipiec (okres odchowu piskląt)

Ziarno, jajko, twarożek, zielonki (pokrzywa, jarmuż, gwiazdnica itp.), owoce.

Sierpień – grudzień (okres spokoju)

Zielonki, owoce, warzywa, nieco granulatu, mieszanka ziaren, gryt.

Czubatka polska brodata[edytuj | edytuj kod]

Kogut srebrzysto-łuskowany

Kura pochodzenia polskiego, wyróżnia się dużym bujnym czubem i brodą, które efektownie i elegancko wyglądają u odmian łuskowanych. Do niedawna nazywane były „Kurami Padewskiemi” (niem. Paduaner). Niegdyś wszystkie kury czubate w Europie nazywane były Polskimi, zmieniło w roku 1869 na kongresie hodowców w Dreźnie nazwano je Paduaner (Padewskimi), wtedy Rzeczypospolitej Polskiej nie było na mapie. W Polsce i na całym świecie (z wyjątkiem nielicznych krajów - w tym niemieckojęzycznych) nazywane są Czubatkami polskimi brodatymi, ale często można spotkać się z niepoprawną nazwą Padewska.

Odmiany barwne[edytuj | edytuj kod]

Występują w kilku odmianach barwnych:

  • czarna
  • biała
  • srebrna czarno łuskowana
  • barwa złota czarno łuskowana
  • złota niebiesko łuskowana
  • wielbłądzia (chamois)
  • jastrzębiata (pręgowana)
  • niebieska
  • wielobarwna (tollbunt)
  • czekoladowa
  • beżowa (khaki)
  • żółta
  • kuropatwiana

Lokowana[edytuj | edytuj kod]

Pojawiły się w osiemdziesiątych latach minionego wieku. Dzięki wysiłkom holendra Arie’go Bolanda są dostępne wszystkie odmiany barwne co u nielokowanych, włącznie z białoczubami.

Czubatka polska bezbroda[edytuj | edytuj kod]

Dwie czarne kury

Jest to odmiana Czubatki polskiej, różniące się od brodatej brakiem brody i barwą czuba, która ma zazwyczaj inny kolor niż reszta ciała. Kura ta pochodzi z Polski, zostały dopracowane w Anglii i głównie w Holandii, stąd nazwa Białoczub Holenderski. W Niemczech nazywane są Holländer Haubenhühner, w Holandii Hollandse kuifhoenders, nawy te są błędne. Nazwy na szczęście ulegają zmianom. W Polsce nazywane potocznie Białoczubami polskimi. W krajach anglojęzycznych od początku nazywane były „Polands”, „Polnish”, polskimi nazywane są także w Japonii i obu Amerykach.

Odmiany barwne[edytuj | edytuj kod]

Czubatka polska bezbroda występuje w następujących odmianach barwnych:

  • czarna z białym czubem
  • niebieska z białym czubem
  • biała z białym czubem
  • żółta z białym czubem
  • pręgowana z białym czubem
  • nakrapiana z białym czubem
  • biała z czarnym czubem
  • czekoladowa z białym czubem
  • bursztynowa z białym czubem
  • beżowa z białym czubem

Białoczuby żółte i czerwone[edytuj | edytuj kod]

Te dwie odmiany barwne pojawiły się stosunkowo niedawno, białoczuby żółte powstały na początku 80 lat, a czerwone na początku XXI wieku. Nadal trwają prace nad nimi, problem sprawiają czuby, które mają zbyt dużo barwnych piór i są zbyt luźne. Odmiany te pochodzą prawdopodobnie od włoskich kur. Problemem jest, że gdy miesza się te odmiany czubatek polskich bezbrodych z innymi np. czarnymi wychodzą czarne z luźnym czubem.

Najnowsze odmiany barwne[edytuj | edytuj kod]

Nowymi wyhodowanymi odmianami w Polsce są:

Nowe odmiany:

Genetyka[edytuj | edytuj kod]

Barwa czarna

Mieszanie: najlepiej mieszać je z czubatkami niebieskimi i białymi.

Odświeżanie krwi: w stadku trzymać koguta nie tylko czarnego, ale też niebieskiego. Od czasu do czasu wpuszczać koguta białego.

Barwa niebieska

Mieszanie: niebieski + niebieska = 25% czarnych 50% niebieskich 25% recesywnych białych (tzw. splesh, czyli przybrudzonych białych. Splesh + splesh= 100% niebieskich.

Odświeżanie krwi: Tak samo jak u barwy czarnej.

Barwa wielbłądzia

Mieszanie: barwy wielbłądziej najlepiej nie mieszać z innymi odmianami barwnymi.

Odświeżanie krwi: lepiej nie odświeżać krwi z innymi odmianami barwnymi.

Barwa biała

Mieszanie: doskonale nadaje się do mieszania z innymi barwami.

Odświeżanie krwi: nie wymaga odświeżania.

Barwa łuskowana srebrna i czerwona

Mieszanie: te dwie odmiany można wzajemnie mieszać, ale trzeba uzbroić się w cierpliwość – efekty będą widoczne dopiero w czwartym roku.

Odświeżanie krwi: trzeba umiejętnie dolewać kolor biały, czarny i niebieski.

Barwa pręgowana

Mieszanie: kiedy miesza się barwę pręgowaną z innymi barwami zawsze wychodzą pręgowane.

Odświeżanie krwi: nie trzeba odświeżać krwi.

Źródła[edytuj | edytuj kod]