Czujnik indukcyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typowy czujnik indukcyjny
budowa czujnika indukcyjnego:
1. pole czujnika; 2. oscylator; 3. demodulator; 4. przerzutnik; 5. człon sterujący

Czujnik indukcyjny – element automatyki przemysłowej reagujący na zbliżanie do jego powierzchni aktywnej (pola czujnika) metalu.

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Indukcyjny czujnik zbliżeniowy działa na zasadzie zmiany swojego pola elektromagnetycznego wskutek przemieszczania metalowego elementu. Zmienne pole magnetyczne wytwarzane przez czujnik wzbudza w przewodniku Prąd wirowy oraz jeżeli jest ferromagnetykiem, to magnesuje go. Oba zjawiska wpływają na zmianę parametrów drgań, zmniejszając w ten sposób amplitudę lub częstotliwość drgań, zmiana ta jest rozpoznawana przez demodulator, następnie jeżeli czujnik ma wyjście cyfrowe, sygnał jest kształtowany przez przerzutnik. Czujniki indukcyjne mogą być zasilane prądem stałym lub prądem przemiennym.

Sygnały wyjściowe[edytuj | edytuj kod]

W zależności od modelu, czujniki indukcyjne posiadają różne obwody wyjściowe zapewniające różne sygnały użyteczne.
Typy obwodów wyjściowych:

  • Czujniki indukcyjne z wyjściem dwustanowym:
    • bezpotencjałowym, obwód stanowi styk przełączany, gdy czujnik zostaje zainicjowany,
    • PNP – czujnik zainicjowany wystawia na wyjściu stan wysoki bliski jego napięciu zasilania
    • NPN – czujnik zainicjowany wystawia na wyjściu stan niski 0 V
  • Czujniki indukcyjne z wyjściem analogowym
    • 0;4..20 mA – czujnik zainicjowany wystawia na wyjściu sygnał w zakresie 0..20 mA lub 4..20 mA w zależności od odległości inicjatora od czujnika
    • 0..10 V – czujnik zainicjowany wystawia na wyjściu sygnał w zakresie 0..10 V w zależności od odległości inicjatora od czujnika

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gajek, Zdzisław Juda: CZUJNIKI. MECHATRONIKA SAMOCHODOWA. Wydawnictwo WKŁ. ISBN 978-83-206-1672-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]