Czwarty gabinet Billy’ego Hughesa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Premier Billy Hughes
Minister spraw wewnętrznych i terytoriów Patrick Lynch
Minister poczty William Webster

Czwarty gabinet Billy'ego Hughesa - piętnasty gabinet federalny Australii, urzędujący od 5 maja 1917 do 3 lutego 1920 roku. Był gabinetem jednopartyjnym, tworzonym przez Nacjonalistyczną Partię Australii (NPA). Powstał po wyborach w 1917 roku i, jako pierwszy z gabinetów Billy'ego Hughesa, przetrwał całą kadencję parlamentu, aż do kolejnych wyborów w 1919 roku. NPA zdołała odnieść w nich zwycięstwo, dzięki czemu po wyborach powstał piąty gabinet Hughesa.

Początkowy skład gabinetu był identyczny z trzecim gabinetem Hughesa, który rządził przez trzy miesiące przed wyborami z 1917 roku. Pierwszą rekonstrukcję gabinetu przeprowadzono jesienią 1917 roku, a następne w kolejnych latach.

Skład[edytuj | edytuj kod]

W chwili zaprzysiężenia[edytuj | edytuj kod]

Późniejsze zmiany[edytuj | edytuj kod]

  • 28 września 1917
    • Edward Millen równolegle ze swoimi dotychczasowymi obowiązkami wiceprzewodniczącego Federalnej Rady Wykonawczej, otrzymał dodatkowe stanowisko ministra ds. repatriacji (odpowiadającego za sprawy australijskich żołnierzy powracających do kraju z frontów I wojny światowej).
  • 16 listopada 1917
    • Edward Millen opuścił stanowisko wiceprzewodniczącego Federalnej Rady Wykonawczej, które objął Littleton Groom. Millen pozostał ministrem ds. repatriacji.
  • 27 marca 1918
    • John Forrest opuścił stanowisko ministra skarbu, na którym zastąpił go William Watt.
    • Zwolnione przez Watta stanowisko ministra robot publicznych i kolei objął Littleton Groom.
    • Zajmowane dotąd przez Grooma stanowisko wiceprzewodniczącego Federalnej Rady Wykonawczej objął Edward Rusell.
    • Do gabinetu weszło czterech nowych ministrów bez teki: Alexander Poynton, George Wise, Richard Orchard i Walter Massy-Greene.
  • 13 grudnia 1918
    • Jens Jensen opuścił stanowisko ministra handlu i ceł. Kierowanie tym resortem przejął William Watt, pozostając też ministrem skarbu.
  • 17 stycznia 1919
    • Nowym ministrem handlu i ceł został Walter Massy-Greene. William Watt przestał kierować tym resortem, lecz pozostał ministrem skarbu.
  • 31 stycznia 1919
    • Richard Orchard opuścił gabinet. Od tej pory aż do końca kadencji gabinet liczył dwóch ministrów bez teki.

Źródła[edytuj | edytuj kod]