Czworobok przegubowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przykłady czworoboków przegubowych

Czworobok przegubowy – łańcuch kinematyczny zamknięty, złożony z czterech członów połączonych przegubowo.

Czworobok przegubowy ma specjalne znaczenie w teorii mechanizmów i maszyn. Może on być bowiem uważany za model kinematyczny wielu mechanizmów stosowanych w budowie maszyn, które mogą być zeń otrzymane, lub sprowadzone doń drogą odpowiedniego przekształcenia. Długości jego członów, mierzone między osiami par kinematycznych, muszą spełniać warunki geometryczne umożliwiające utworzenie czworoboku, tzn. suma dowolnych trzech z nich musi być zawsze większa od długości członu pozostałego. Unieruchamiając jeden z członów czworoboku (tzn. przyjmując go za podstawę) otrzymujemy mechanizm dźwigniowy. Człony 2 i 4 tego mechanizmu połączone z podstawą i mogące wykonywać ruch obrotowy nazywa się korbami lub wahaczami. Człon 3 nazywany jest łącznikiem. Człon mogący wykonywać pełen ruch obrotowy 360° jest korbą, zaś tylko ruch wahadłowy - wahaczem. Aby człon mógł być korbą takiego mechanizmu muszą być spełnione następujące warunki geometryczne, zwane warunkami Grashofa: suma długości korby i każdego innego członu mechanizmu jest mniejsza od sumy długości członów pozostałych.

l_1 + l_2 < l_3 + l_4
l_2 + l_3 < l_1 + l_4
l_2 + l_4 < l_1 + l_3

gdzie :l_2 to długość korby