Czyściec wełnisty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czyściec wełnisty
0 Stachys byzantina - Yvoire (1).JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina jasnotowate
Rodzaj czyściec
Gatunek czyściec wełnisty
Nazwa systematyczna
Stachys byzantina K. Koch
Linnaea 21:686. 1849
Synonimy

Stachys olympica auct.[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Pęd

Czyściec wełnisty (Stachys byzantina L.) – gatunek wieloletniej rośliny. Pochodzi z Azji Mniejszej, Kaukazu oraz Iranu. Jest uprawiany w wielu krajach świata[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina wysokości do 30–40 cm.
Łodyga
Pojedyncza, sztywna, pokryta włoskami zwróconymi do dołu. Posiada kłącze i bulwiaste rozłogi.
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe. Liście są grube, miękkie, o kształcie podługowato – eliptycznym. Pokryte są długim, gęstym, biało-szarym kutnerem. Liście utrzymują się przez całą zimę.
Kwiaty
Małe, niepozorne, purpurowo-fioletowe, o długości do 2 cm, dwuwargowe. Zebrane w kłos.
Owoce
Rozłupnia. Nasiona ciemnobrunatne i połyskujące

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Roślina miododajna. Nasiona roznoszone są przez wiatr (anemochoria) lub zwierzęta (endozoochoria).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna często uprawiana w ogrodach. Nadaje się do ogrodów skalnych, na obwódki ścieżek, jako roślina okrywowa. Może też być uprawiana w pojemnikach. Jej walorami ozdobnymi są srebrzyste, filcowate pędy. Doskonale kojarzy się w zestawieniu z innymi gatunkami roślin. Podczas zimnej i wilgotnej pogody staje się jednak brzydsza. Kwiaty dekoracyjne bywają jedynie w pierwszej fazie kwitnienia[3].

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Dobrze znosi suszę, rośnie w miejscach słonecznych jak i półcienistych. Najlepiej na glebach gliniasto-piaszczystych, kamienistych. Nie potrzebuje silnego nawożenia i podlewania, odczyn gleby nie ogrywa istotnej roli. Gatunek jest mrozoodporny (strefy mrozoodporności 5-10)[3]. Liście utrzymują się również zimą[4]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-12-27].
  3. 3,0 3,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  4. Czyściec wełnisty (pol.). 2013. [dostęp 2013-04-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Internetowy Tygodnik Ogrodniczy. Czyściec wełnisty.