Czynniki abiotyczne

Czynniki abiotyczne (z gr. α̉- (a-) lub (an-) - zaprzeczenie, brak, bez (czegoś) + gr. βίος (bios) - życie ), czynniki fizykochemiczne – czynniki ekologiczne natury fizycznej określające warunki środowiska nieorganicznego (przyrody nieożywionej), samodzielnie lub wraz z innymi czynnikami wywierające wpływ na ekosystemy będące na różnym poziomie organizacji. Abiotyczne składniki środowiska w głównym stopniu kształtują biotop i wpływają istotnie na zamieszkujące go rośliny i zwierzęta które muszą na drodze ewolucji przystosować się do nich. Gwałtowne i silne zmiany czynników abiotycznych np. transgresja morska mogą zahamować rozwój dotychczas występujących organizmów oraz zmienić strukturę biocenozy.

Do czynników abiotycznych zaliczamy:

• typ gleby warunkujący jej niebiologiczne właściwości,
• ukształtowanie powierzchni terenu,
• skalistość ziemi,
• czynniki chemiczne np.: skład chemiczny atmosfery i wód, zwłaszcza ich zasolenie, natlenienie
• klimat,
• wilgotność powietrza,
• temperaturę,
• światło,
• ciśnienie atmosferyczne lub ciśnienie hydrostatyczne,
• promieniowanie i jonizację powietrza.
• pole magnetyczne (magnetorecepcja)

Zobacz też

• Czynniki biotyczne
• Potencjał biotyczny
• Struktura ekosystemu

Bibliografia

• Encyklopedia: Abiotyczne czynniki. [dostęp 26 sierpnia 2008].