Dół podskroniowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boczna powierzchnia twarzoczaszki (strona lewa). Dół podskroniowy widoczny jest w części centralnej- za częściowo odciętym wyrostkiem jarzmowym (tutaj Zygomatic process (cut)). Widoczna jest także szczelina oczodołowa dolna Inferior orbital fissure), którą dół podskroniowy łączy się z oczodołem

Dół podskroniowy- (łac. fossa infratemporalis)- jeden z dołów w części twarzowej czaszki. Jest położony przyśrodkowo i ku dołowi od wyrostka jarzmowego.

Ograniczenia i ściany[edytuj | edytuj kod]

  • góra: powierzchnia podskroniowa skrzydła większego kości klinowej (łac. facies infratemporalis alae majoris ossis sphenoidalis)
  • dół: wyrostek zębodołowy szczęki
  • przód: powierzchnia podskroniowa szczęki (łac. facies infratemporalis maxillae)
  • tył: nasada wyrostka jarzmowego (wyrostek stawowy kości skroniowej)
  • ściana przyśrodkowa: blaszka boczna wyrostka skrzydłowatego kości klinowej (łac. lamina lateralis processus pterygoidei ossis sphenoidalis)
  • bok: stanowi go gałąź żuchwy

Zawartość[edytuj | edytuj kod]

Dół podskroniowy zawiera:

Połączenia[edytuj | edytuj kod]

Położenie dołu podskroniowego powoduje, iż łączy się on z innymi ważnymi przestrzeniami twarzoczaszki:

Ponadto za pośrednictwem otworów czaszki łączy się on z:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Anatomia dołu podskroniowego + schematy

Piśmiennictwo[edytuj | edytuj kod]

A. Bochenek, M. Reicher Anatomia człowieka. tom I. PZWL, Warszawa 1989. ISBN 83-200-1230-9

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.