Dół skrzydłowo-podniebienny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boczna powierzchnia twarzoczaszki (strona lewa). Widoczna szczelina pomiędzy szczęką (kolor zielony) a kością klinową (kolor żółty) - szczelina skrzydłowo-podniebienna (tutaj jako Pterygomaxillary fissure), bezpośrednio za którą znajduje się dół skrzydłowo-podniebienny

Dół skrzydłowo-podniebienny (łac. fossa pterygopalatina) – wąska przestrzeń o kształcie odwróconej trójściennej piramidy[1], schowana głęboko pomiędzy kośćmi czaszki. Jest położona pomiędzy szczęką a kością klinową.

Ograniczenia[edytuj | edytuj kod]

  • góra: trzon kości klinowej
  • przód: trzon szczęki i wyrostek oczodołowy kości podniebiennej
  • tył: wyrostek skrzydłowaty kości klinowej i skrzydło większe kości klinowej
  • bok: stanowi go szczelina skrzydłowo-podniebienna (łac. fissura pterygopalatina), którą dół skrzydłowo-podniebienny łączy się w kierunku bocznym z dołem podskroniowym
  • przyśrodkowo: blaszka pionowa kości podniebiennej
  • dół: jest znacznie zwężony i przechodzi w kanał podniebienny większy

Zawartość i połączenia[edytuj | edytuj kod]

Dół skrzydłowo-podniebienny zawiera elementy anatomiczne:

Dół skrzydłowo-podniebienny łączy się z innymi przestrzeniami twarzoczaszki poprzez liczne otwory i kanały:

Przypisy

  1. Jan Mikusek, Konstanty Ślusarczyk: Anatomia topograficzna: dla studentów stomatologii. Katowice: Śląska Akademia Medyczna, 1997, s. 56-57. ISBN 83-902300-5-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Reicher, Tadeusz Bilikiewicz, Stanisław Hiller, Eugenia Stołyhwo, Eugeniusz Sieńkowski, Wiesław Łasiński: Anatomia ogólna: kości, stawy i więzadła, mięśnie. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2003, s. 424-5. ISBN 8320028779.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.