Dôme des Invalides

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół św. Ludwika des Invalides w Paryżu
Dôme de Saint-Louis-des-Invalides
Kościół św. Ludwika des Invalides w Paryżu
Państwo  Francja
Miejscowość Paryż
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Ludwika
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Kościół św. Ludwika des Invalides w Paryżu
Kościół św. Ludwika des Invalides w Paryżu
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Kościół św. Ludwika des Invalides w Paryżu
Kościół św. Ludwika des Invalides w Paryżu
Ziemia 48°51′36″N 2°18′43″E/48,860000 2,311944Na mapach: 48°51′36″N 2°18′43″E/48,860000 2,311944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wnętrze kościoła Saint-Louis-des-Invalides
Grób Napoleona

Kościół Inwalidów, Tum Inwalidów (fr. Dôme des Invalides) – monumentalny paryski kościół wzniesiony w 1706 roku przez Jules'a Hardouin-Mansarta na polecenie Króla Słońce, Ludwika XIV. Jego iglica wznosi się na 105,16 metrów[1].

Budowa została rozpoczęta w 1677. Pierwotnym celem budowli, przeznaczonej do wyłącznego użytku króla, miało być miejsce spoczynku rodziny królewskiej. Tak się jednak nie stało, gdyż zrezygnowano z tych planów po śmierci Ludwika XIV. W 1840 decyzją króla Ludwika Filipa do Paryża sprowadzono szczątki Napoleona Bonaparte z Wyspy Św. Heleny. Ciało zostało zabalsamowane i zamknięte w sześciu trumnach (jedna z cyny, druga z mahoniu, trzecia i czwarta z ołowiu, piąta z hebanu, a ostatnia wyrzeźbiona z fińskiego, czerwonego porfiru), jednak ceremonia pogrzebowa odbyła się dopiero w 1861 (2 kwietnia), gdyż dopiero wtedy krypta i sarkofag były gotowe.

Militarne osiągnięcia Napoleona są przedstawione w postaci Zwycięstw otaczających kryptę, których nazwy są wygrawerowane w marmurowej podłodze – Austerlitz, Jena, Marengo i in. Jego osiągnięcia dla państwa są wyrzeźbione na niższym reliefie dłuta Simarta, który ozdabiał ściany krypty (pacyfikacja kraju, scentralizowanie administracji i in.). Pod posągiem Napoleona znajdują się zwłoki jego syna Napoleona II, zwanego Orlątkiem (L'Aiglon).

Kościół odznacza się widoczną z daleka kopułą, pozłoconą po raz pierwszy w 1715, a odnowioną w 1989, przy czym użyto 12 kg złota. Wewnątrz pod kopułą znajduje się fresk namalowany przez Charles'a de La Fosse, który także był ostatnio poddany renowacji. Oprócz Napoleona Bonaparte w Kościele Inwalidów są pochowani również marszałkowie: Ferdinand Foch, Sebastian Vauban, Turenne, Louis Lyautey, Alphonse Juin oraz Józef Bonaparte (najstarszy brat Napoleona I), Hieronim Bonaparte (najmłodszy brat) i Napoleon II Bonaparte.

Epitafium Napoleona I mówi: „Niech śpi pod tą kopułą, to hełm na głowę giganta”.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Emporis: Dôme des Invalides (ang.). [dostęp 2009-09-16].