Dąb szkarłatny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dąb szkarłatny
Quercus coccinea1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd bukowce
Rodzina bukowate
Rodzaj dąb
Gatunek dąb szkarłatny
Nazwa systematyczna
Quercus coccinea Münchh.
Hausvater 5:254. 1770
Mapa zasięgu
Quercus coccinea range map 1.png
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Dąb szkarlatny (Quercus coccinea) – gatunek drzewa liściastego należący do rodziny bukowatych. Występuje we wschodniej części Ameryki Północnej. W Europie rzadko sadzony.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dorasta do około 25 m wysokości. Korona u młodszych drzew stożkowata, z dość gęsto rozmieszczonymi gałęziami, u starszych – sklepiona, w dolnym odcinku tylko z kilkoma konarami.
Pień
Smukły i nieco pogięty. Kora początkowo gładka i jasnoszara, dzięki licznym przetchlinkom pokryta wyraźnym punktowym i liniowym deseniem, później szara, ale zawsze tylko delikatnie spękana. Pędy żółtawobrunatne z wierzchu. Pączki podłużnie jajowate, na szczycie zaostrzone, w przedniej części owłosione, z licznymi łuskami.
Liście
Długości 8-12 cm i prawie tak samo szerokie, eliptyczne, po każdej stronie podzielone na trzy nierównej długości klapy z licznymi spiczastymi zakończeniami. Zatoki między klapami sięgają prawie do grubego nerwu środkowego. Klapy liścia odstają niemal pod kątem prostym. Liście są po obu stronach błyszczące, z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze z pęczkami włosków w kącikach nerwów. Jesienią przebarwiają się na kolor szkarłatno-czerwony.
Kwiaty
Niepozorne zwisające, zielonkawe kotki męskie, w gęstych wiązkach[2]. Pojawiają się od maja do czerwca.
Owoce
Żołądź ma 1-2 cm szerokości, prawie do połowy tkwi w miseczce z grubymi łuskami.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z dębem czerwonym (Quercus × benderi Baenitz)[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

W Europie już od dawna jest sadzony w parkach jako drzewo ozdobne. Także do obsadzania placów i ulic.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-05].
  2. Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 124. ISBN 83-7129-141-8.
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.