Dąb wielkoowocowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dąb wielkoowocowy
Quercus macrocarpa JPG1b.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd bukowce
Rodzina bukowate
Rodzaj dąb
Gatunek dąb wielkoowocowy
Nazwa systematyczna
Quercus macrocarpa Michx.
Hist. chenes Amer. t. 2-3. 1801[2]
Mapa zasięgu
Quercus macrocarpa range map 1.png
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Dąb wielkoowocowy, dąb wielkolistny (Quercus macrocarpa Michx.) – gatunek drzewa liściastego należący do rodziny bukowatych (Fagaceae). Spotykany w Ameryce Północnej we wschodniej i środkowo-zachodniej części USA i południowej Kanadzie. Występuje od zachodnich Appalachów poprzez Wielkie Równiny, centralny Teksas, Manitobę, Ontario, Quebec aż do wschodniego wybrzeża Oceanu Atlantyckiego (południowy Nowy Brunszwik i Delaware)[2]. Dąb wielkoowocowy jest drzewem stanowym stanu Iowa. Czasami bywa mylony z Quercus lyrata i dębem białym.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Dąb wielkoowocowy dorasta do 30 m (czasem nawet do 37 m). Jest jednym z najbardziej masywnych drzew ze średnicą pnia dochodząca do 3 m. Jest to jedno z najwolniej rosnących drzew (30 cm przyrostu w rok). Najczęściej dożywa do 200-300 lat.
Pień
Kora dębu jest nierówna koloru szarego.
Liście
Długości 7-15 cm i szerokości 5-13 cm, różne w kształcie i z ząbkowaną krawędzią. Nasada liścia jest węższa i bardziej ząbkowana, a wierzchołek jest szerszy i ma płytkie krawędzie lub duże ząbki.
Kwiaty
Zielono-żółte bazie kwitnące wiosną.
Owoce
Bardzo duże żołędzie (2-5 cm długości i 2-4 cm szerokości) w miseczce otaczającej cały żołądź z dużymi zachodzącymi łuskami. Często występują frędzle dookoła miseczki.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Kategoria zagrożenia według Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych: LC (least concern, najmniejszej troski).

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na pozbawione taniny żołędzie, ceniony był w sztuce kulinarnej jako nadający się do spożycia na surowo[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-07].
  2. 2,0 2,1 Quercus macrocarpa (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-07].
  3. Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 58-60. ISBN 83-904633-6-9.