Dąbrówka Górna (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dąbrówka Górna
Pałac i zabudowania gospodarcze
Pałac i zabudowania gospodarcze
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat krapkowicki
Gmina Krapkowice
Liczba ludności (2006) 1000
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-300
Tablice rejestracyjne OKR
SIMC 0497213
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Dąbrówka Górna
Dąbrówka Górna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbrówka Górna
Dąbrówka Górna
Ziemia 50°32′15″N 17°55′48″E/50,537500 17,930000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dąbrówka Górna (niem. Dombrowka[1]) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Krapkowice.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) miejscowość wymieniona jest jako Dambrona Goziconis[2]. Polską nazwę Dąbrówka oraz niemiecką Dombrowka wymienia również w 1896 roku śląski pisarz Konstanty Damrot[3]. W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1934-1945 miejscowość nosiła nazwę Eichtal[4]. Działał tu wtedy obóz pracy dla Żydów, który upamiętnia ruina pomnika[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz Dąbrówka jest wspominana w dokumencie sprzedaży z 1393 (odpis niemiecki z 1770). Herfert von Pause, rycerz Władysława Opolczyka, za jego zgodą i bez uszczerbku na należnościach księcia, sprzedał ziemię braciom Adamowi i Janowi Bees. Z racji niemieckiej pisowni (duża litera) nie wiadomo, czy w akcie sprzedaży chodzi o las dębowy (dąbrowę) czy o wieś zwaną Dąbrówka.

W 1490 r. wieś kupiła rodzina Rogoysky z Moraw, będąca również właścicielem leżącego niedaleko zamku w Rogowie Opolskim. Pierwotna budowla obronna została zrujnowana podczas wojny trzydziestoletniej. W jej miejscu rodzina Rogoysky postawiła dwór.

Po wojnach śląskich i przyłączeniu Śląska do Prus Rogoyscy jako katolicy zostali zmuszeni do emigracji. Osiedlili się w Galicji, wówczas należącej do monarchii Habsburgów.

Nowymi właścicielami Dąbrówki została protestancka rodzina von Dalwig. W latach 1850–1945 należała ona do rodu von Teichmann–Logischen.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[6]:

  • zespół pałacowy, z poł. XVII w., XVIII w., XX w.:
    • pałac, w latach 1907–1909 został przebudowany w stylu neobarokowym. Po zajęciu tego terenu przez wojska radzieckie wnętrza pałacu służyły za stajnię i zostały mocno zdewastowane. Później urządzano w nich ośrodek szkoleniowy BHP dla pracowników PGR-u. Od połowy lat 80. XX w. pałac stał pusty. W 1993 r. kupił go prywatny właściciel z myślą o remoncie i adaptacji budynku na hotel
    • park
    • dwie bramy wjazdowe i budynek bramny do zespołu, na którym przypadkowo odkryto napis z 1912 r. w języku niemieckim: To, co trzymam w ręku, trzymam mocno oraz herby von Teichmann–Logischen, poza rejestrem
    • ruiny zabudowań gospodarczych zespołu, m.in. chłodni i cegielni z XIX wieku obecnie czekają na rozbiórkę, poza rejestrem

inne zabytki

  • figura św. Nepomucena z 1719 r. - XVIII wieku, ufundowana przez Wacława Rogoyskyego.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 36.
  2. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  3. Konstanty Damrot, "Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung : mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen : Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde", Verlag von Felix Kasprzyk, Beuthen 1896
  4. M. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 36
  5. Robert Niedźwiedzki, Joachim Szulc, Marek Zarankiewicz, 2012: Przewodnik geologiczny. Kamienne skarby Ziemi Annogórskiej. Wyd.: Stowarzyszenie Kraina św. Anny, strona 83. ISBN 978-83-63036-04-1
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 9.12.2012]. s. 48.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Koćwin Mirosława, Koćwin Janusz, Rogów Opolski – przewodnik po historii i okolicy, WBP w Opolu, Opole 2005, ISBN 83-88146-50-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]