Dąbrowa-Moczydły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dąbrowa-Moczydły
Fragment miejscowości
Fragment miejscowości
Państwo  Polska
Województwo podlaskie
Powiat wysokomazowiecki
Gmina Szepietowo
Strefa numeracyjna (+48) 86
Kod pocztowy 18-210
Tablice rejestracyjne BWM
SIMC 0407180
Położenie na mapie gminy Szepietowo
Mapa lokalizacyjna gminy Szepietowo
Dąbrowa-Moczydły
Dąbrowa-Moczydły
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbrowa-Moczydły
Dąbrowa-Moczydły
Ziemia 52°50′26″N 22°30′06″E/52,840556 22,501667Na mapach: 52°50′26″N 22°30′06″E/52,840556 22,501667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dąbrowa-Moczydływieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Szepietowo.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1673 r. we wsi mieszkali Dąbrowscy o przydomkach: Szalk, Krupik, Koślik. W XVIII w. zanotowano Dąbrowskich: Wronę i Sałka.

Na początku XIX w. dom szynkowy prowadził starozakonny, Jośko Siciowicz.[1]

W XIX w. miejscowość tworzyła tzw. okolicę szlachecką Dąbrowa w powiecie mazowieckim, gmina Szepietowo, parafia Dąbrowa Wielka.[2]

W roku 1827 okolicę tworzyły:

  • Dąbrowa-Bybytki, 9 domów i 66.. mieszkańców. Folwark Bybytki z przyległymi w Łazach i Nowejwsi o powierzchni 324. morgów
  • Dąbrowa-Cherubiny, 17 domów i 95. mieszkańców
  • Dąbrowa-Gogole, 14 domów i 71. mieszkańców
  • Dąbrowa-Kity, 3 domy i 23. mieszkańców
  • Dąbrowa-Łazy, 29 domów i 170. mieszkańców
  • Dąbrowa-Michałki, 21 domów i 125. mieszkańców
  • Dąbrowa-Moczydły, 24 domy i 149. mieszkańców
  • Dąbrowa-Nowawieś
  • Dąbrowa-Szatanki, 8 domów i 60. mieszkańców
  • Dąbrowa-Tworki, 6 domów i 46. mieszkańców
  • Dąbrowa-Wielka
  • Dąbrowa-Dołęgi, 28 domów i 139. mieszkańców
  • Dąbrowa-Rawki, 17 domów i 127. mieszkańców (obecnie nie istnieje)
  • Dąbrowa-Zgniła, parafia Jabłonka, 31 domów i 150. mieszkańców (obecnie nie istnieje)[2]

Współcześnie istnieją również:

W roku 1921 naliczono tu 20 budynków z przeznaczeniem mieszkalnym oraz 5 innych zamieszkałych i 128. mieszkańców (62. mężczyzn i 66 kobiet). Narodowość polską podało 125 osób, a 3 białoruską.[3]

Latem, 1945 r. na terenie miejscowości doszło do potyczki między odziałem zbrojnego podziemia a wojskami sowieckimi i oddziałami UB.[1]

Szkoła[edytuj | edytuj kod]

W roku 1922 i 1923 szkoły nie było. Od 1924 roku 1. klasowa szkoła powszechna, liczyła 28. uczniów, w 1925 -50. Od 1930 szkoła 2. klasowa, liczyła 89 uczniów, w 1932-97.

Nauczyciele: 1925 - Razikowa Maria, Wojtkowski Augustyn, 1928 - Bednarczykowa Wanda, 1929 - Jaremczuk Teodor odszedł, Ostafijczyk Józef, 1932 - Kiczkówna Salomea, Ostafijczyk J., 1941 Brzóska Eugenia, Zarembianka Helena.[4]

Obiekty zabytkowe[edytuj | edytuj kod]

  • krzyż przydrożny, żeliwny, na kamiennej podstawie z 1889 r.[5]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 J. Maroszek, Dzieje obszaru Gminy Szepietowo w XV-XX w., Szepietowo 2006, str. 70
  2. 2,0 2,1 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I, str. 923
  3. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dnia 30 września 1921 r., Województwo białostockie, Powiat Wysokie Mazowieckie, Gmina Szepietowo
  4. W. Jemielity, Szkoły powszechne w województwie białostockim w latach 1919-1939, Łomża, 1991, str. 96
  5. Katalog zabytków sztuki, Województwo łomżyńskie, Pod redakcją M. Kałamajskiej-Saeed, Ciechanowiec, Zambrów, Wysokie Mazowieckie i okolice, PAN Instytut Sztuki, Warszawa 1986, str. 31

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]